Το πάρτι σταμάτησε

Το σύστημα που καθιέρωσε η μεταπολίτευση εκτροχιάστηκε σχεδόν αμέσως. Αρχίζοντας με τις καλύτερες προθέσεις, μεταβλήθηκε σε πεδίο συναλλαγής ανάμεσα στην πολιτική τάξη και στον ψηφοφόρο, με αντικείμενο τη νομή του κράτους. Για να εξυπηρετείται ο πολίτης, δηλαδή για να εξαγοράζεται με ρουσφέτια, ατομικά και ομαδικά, χρειάζονταν τα κόμματα και οι κομματάρχες να ελέγχουν τράπεζες και παραγωγικές και μη μονάδες. Δίχως ιδεολογική πυξίδα, με γνώμονα το κομματικό και ατομικό συμφέρον, αλώθηκε έτσι σταδιακά ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας και όχι μόνον, γιατί πρέπει εδώ να συμπεριλάβουμε και τομείς όπως η Παιδεία, η Υγεία και η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Κάτω από το πρόσχημα της κοινωνικής δικαιοσύνης κ. λπ., κρύβονταν τα πραγματικά κίνητρα της προώθησης κομματικής και ατομικής καριέρας. Κριτήρια όπως η παραγωγικότητα και η αξιοκρατία θυσιάστηκαν στην αγορά ψήφων. Η διεθνής ανταγωνιστικότητα της χώρας έπιασε πάτο και παραμένει εκεί. Με πλήρη επίγνωση του συμφέροντός τους, αλλά και του ότι είχαν εξασφαλίσει μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας από ό, τι τους άξιζε, οι ευνοημένοι από τις εξελίξεις φρόντισαν να πετύχουν, συχνά εκβιαστικά, να κατοχυρώνουν τα προνόμιά τους με νόμους και να τα κάνουν «κεκτημένα». Φτιάχτηκε έτσι ένα δίχτυ αράχνης, μέσα στο οποίο είναι τώρα παγιδευμένη η Ελλάδα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_14/11/2010_422449

χρόνια διαρθρωτική καθυστέρηση της χώρας

Οταν τα μέτρα του Μνημονίου τα εφαρμόζουν αυτοί που στα χέρια τους χάθηκε η εμπιστοσύνη των αγορών, που δεν πιστεύουν σε αυτά γιατί τα θεωρούν αναγκαίο κακό για να μη μας κόψουν τη δόση, προκαλούν φόβο, ανασφάλεια, αβεβαιότητα, αρνητική ψυχολογία και ύφεση μεγαλύτερη από αυτήν που προκαλούν οι περικοπές και οι φόροι. Ακόμη, δεν μπορούν να τα σχεδιάσουν, δεν μπορούν να τα εφαρμόσουν, αλλά κυρίως δεν μπορούν να πείσουν και να εμπνεύσουν αισιοδοξία ότι η χώρα διορθώνει αναχρονισμούς του παρελθόντος και χτίζει υγιείς βάσεις για το μέλλον. Το κόστος και η διάρκεια του σημερινού αδιεξόδου εξαρτάται από εμάς.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_14/11/2010_422377

«τώρα αρχίζουν τα δύσκολα» …

Η Ελλάδα, λοιπόν, τώρα μπαίνει στην πρέσα. Κυριολεκτικά! Εξαιτίας της καταχρέωσης της χώρας, από το πολιτικό σύστημα συνολικά. Κατά κοινή παραδοχή, η ευθύνη βαρύνει απόλυτα και τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, τα οποία διαχειρίστηκαν εκατοντάδες δισ. ευρώ, δανείων ή κοινοτικών πακέτων, κατά τρόπο αντιπαραγωγικό, αντιαναπτυξιακό, ανήθικο και διαβρωτικό για τον τόπο.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_14/11/2010_422378

τα «ακριβότερα» λάθη

Αυτό που όλοι θέλουν είναι η Ελλάδα να παύσει να αποτελεί πρόβλημα για την Ευρωζώνη και, επομένως, για τους ιδίους.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_17/11/2010_1293269

σωτηρία δεν υπάρχει

Η ελλαδική κοινωνία μοιάζει να μην έχει συνειδητοποιήσει ότι με χρέος που φτάνει το 150% του εθνικού προϊόντος σωτηρία δεν υπάρχει, ζούμε και θα ζούμε για πολλά, περισσότερα από όσα φανταζόμαστε χρόνια με τις (καθαρά συμφεροντολογικές) ελεημοσύνες των δανειστών μας. Μόνο ένα πολύ μεγάλο πολιτικό ανάστημα θα μπορούσε πιθανόν να ανατρέψει τα δεδομένα, αλλά ούτε στον ορίζοντα διαφαίνεται ούτε οι σπιθαμιαίοι που ελέγχουν τον πολιτικό μας ορίζοντα θα επιτρέψουν ποτέ να αναφανεί.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_07/11/2010_421580

οι ταλιμπάν της παραοικονομίας και της φοροδιαφυγής

Οι 2.250 γιατροί με τραπεζικούς λογαριασμούς από 1 έως 10 εκατ. ευρώ, οι 1.300 συνάδελφοί τους με τις υπέρογκες μίζες (2007 - 2009) από φαρμακευτικές εταιρείες, οι 200 (ή 1.200) του ΙΚΑ με τις υπερσυνταγογραφήσεις; Οι 2.320 ιδιοκτήτες πολυτελών κατοικιών που τις μισθώνουν αλλά δεν δηλώνουν τα ενοίκια στην εφορία; Οι 2.500 ιδιοκτήτες σκαφών που τα δηλώνουν επαγγελματικά για να μην φορολογούνται; Οι 30.000 Ελληνες με συνολικές καταθέσεις 600 δισ. ευρώ στο εξωτερικό; Οι 990 μεγαλοϊδιοκτήτες ακινήτων (κατέχουν όλοι μαζί 6.121 ακίνητα) που δεν πληρώνουν φόρους; Οι 1.600 ιδιοκτήτες κέντρων διασκέδασης που εμφανίζουν στις δηλώσεις τους ψίχουλα; Οι επίορκοι κρατικοί λειτουργοί με περιουσίες εκατομμυρίων (όπως οι 70 υπάλληλοι του υπ. Οικονομικών με δηλωθέν εισόδημα 50.000 ευρώ και ακίνητη περιουσία από 800.000 έως 3 εκατ. ευρώ έκαστος);
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_07/11/2010_421578

η πολιτική κουλτούρα στην Ελλάδα είναι αυτή των πελατειακών σχέσεων.

Οι πελατειακές σχέσεις στην Ελλάδα προήλθαν από τα πρώτα χρόνια της oθωμανικής κατοχής (η ειρωνεία είναι ότι σήμερα οι Τούρκοι έχουν χτυπήσει αυτό το κακό σε μεγάλο βαθμό). Οι Οθωμανοί κατέστρεψαν την αριστοκρατία, προκειμένου να εξαλείψουν την πιθανότητα επανάστασης και δόμησαν την εξουσία τους πάνω στους προεστούς (τους μουχτάρ), οι οποίοι διοικούσαν τις διάφορες κοινότητες. Κατά κανόνα, οι άνθρωποι αυτοί ήταν και οι τοκογλύφοι του χωριού: δάνειζαν στους χωρικούς με 30% τόκο. Οταν ήρθε ο Οθωνας, βρήκε αυτή την κατάσταση και στην ουσία τη διατήρησε.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_07/11/2010_421163

αδυνατούν να αναλάβουν τις ιστορικές τους ευθύνες.

Τα κολοσσιαία προβλήματα που δημιουργεί η κρίση δεν μπορούν να τα σηκώσουν οι ώμοι του πυγμαίου πολιτικού συστήματος. Οι πολιτικοί μας «ηγέτες», γέννημα-θρέμμα της φαύλης κομματοκρατίας της μεταπολίτευσης, αναπαράγουν αυτό που έμαθαν, αδυνατούν να αναλάβουν τις ιστορικές τους ευθύνες. Ο ιδιοτελής καιροσκοπισμός των κομμάτων απειλεί πλέον ανοιχτά τη χώρα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_07/11/2010_421573

οι υπερχρεωμένοι Γραικύλοι

Ψευδοανεξαρτησίες, εδαφικοί ακρωτηριασμοί, μικρή οικονομική αυτάρκεια, και έρχονται τα δύο πρώτα δάνεια, κουτσουρεμένα από τους ληστρικούς όρους και τις αγορές πολεμοφοδίων από τους δανειστές. Αδύνατη η εξόφληση των τοκοχρεολυσίων – η πρώτη πτώχευση (1827). Δολοφονία Καποδίστρια, ενθρόνιση Οθωνα, νέο δάνειο, νέα πτώχευση (1843), έξι νέα δάνεια με υψηλά επιτόκια (το 70% αυτών δίνεται για την αποπληρωμή των χρεών), τρίτη πτώχευση (1893), νέα δάνεια και τέταρτη πτώχευση (1932). Το 1965 εξοφλούνται όλα τα προπολεμικά χρέη. Ομως λαμβάνονται νέα δάνεια, ακόμη περισσότερα μεταπολιτευτικά, διαρκώς νέα, με τοκογλυφικούς όρους, κυκλοφορεί στην αγορά δανεικό χρήμα, που έκτοτε καλύπτεται και αποκαλύπτεται ανάλογα με τη συγκυρία, αλλά παραμένει γερή «επένδυση» για όσους κερδοσκοπούν από τη δική μας χρεοκοπία.

Τα δάνεια δεν δίνονται στην Ελλάδα από μεγαλοψυχία, αλλά γιατί αυτοί που τα παραχωρούν με επαχθέστατους για μας όρους γνωρίζουν ότι θα πάρουν πίσω πολλαπλάσια. Ξένες κυβερνήσεις και οίκοι αναθεματίζουν τους «αναξιόπιστους, ψευδολόγους, τεμπέληδες, απατεώνες, ελαφρόμυαλους» Ελληνες ενώ πασχίζουν να γεμίζουν ασφυκτικά το πουγγί τους. Με όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_31/10/2010_420693

H ιδεολογία της χρεοκοπίας

Ο λαϊκισμός έγινε πολιτική πρακτική όταν λειτούργησε ως βάση ενός κοινωνικού συμβολαίου, σύμφωνα με το οποίο οι πολιτικοί παρείχαν απλόχερα κρατικές προσόδους σε ομάδες ή άτομα, με αντάλλαγμα την ψήφο τους. Η «υλική βάση» αυτού του κοινωνικού συμβολαίου υπήρξε η λεηλασία, αρχικά των ευρωπαϊκών κονδυλίων και αργότερα του φτηνού χρήματος της Ευρωζώνης. Η Ευρώπη λειτούργησε για την Ελλάδα κάπως σαν τον φυσικό πλούτο στις χώρες που τον διαθέτουν άφθονο, οπλίζοντας με χρήμα ανεύθυνους πολιτικούς. Πετύχαμε έτσι ένα επίπεδο ευημερίας που τελικά αποδείχθηκε ιδιαίτερα επισφαλής, ενώ κατασκευάστηκε ένα απατηλό όραμα γενικευμένου και εύκολου πλουτισμού. Η πρόσβαση σε μια άνετη ζωή θεωρήθηκε αυτονόητο δικαίωμα άσχετο από την προσπάθεια και τις ικανότητες του καθενός και εντελώς ξεκομμένο από την ικανότητα της χώρας να καινοτομεί και να ανταγωνίζεται, δηλαδή να παράγει πλούτο. Η συναλλαγή αυτή διέφθειρε τόσο τους πολιτικούς (που γνώριζαν πως το σύστημα ήταν σαθρό αλλά πίστεψαν πως θα είχε αέναη διάρκεια) όσο και τους πολίτες που έμαθαν να απαιτούν και να εκβιάζουν την ιδιωτική πρόσβαση σε δημόσια αγαθά χωρίς πρόθεση ατομικής συνεισφοράς.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_31/10/2010_420696

τα τελευταία τριάντα έξι χρόνια

Τα εγκλήματα των δύο κομμάτων που κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία τριάντα έξι χρόνια είναι εξόφθαλμα, αποδεδειγμένα, ψηλαφητά: Κατασπατάλησαν το απίστευτο χρήμα που εισέρευσε στη χώρα (για πρώτη φορά στην κρατική μας ιστορία) και απέβλεπε να επιτευχθεί σύγκλιση της ελλαδικής με τις οικονομίες των χωρών της Ε.Ε. Ξέφρενη σπατάλη και επιπλέον απίστευτος, παρανοϊκός δανεισμός. Μοίραζαν τα κόμματα διορισμούς, επιδοτήσεις, ρουσφέτια, μπούκωναν τον υπόκοσμο των λακέδων και της καμαρίλας τους με αδιάντροπο πλούτο, ωμά, απροκάλυπτα, χυδαία. Πνίγοντας κυριολεκτικά τη χώρα στα χρέη.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_31/10/2010_420694

όλο και χαμηλότερα

Δεν υπάρχει χώρα στην Ε.Ε., ακόμα και μεταξύ των πρώην κομμουνιστικών χωρών, με τόσες προβληματικές δημόσιες επιχειρήσεις, τόσο χαώδες συνταξιοδοτικό, τόση αδυναμία μέτρησης των δημοσιονομικών μεγεθών, τόσο παράλυτη δημόσια διοίκηση, τόσο ανύπαρκτη παραγωγική βάση.

Κάθε χρόνο, η χώρα κατατάσσεται όλο και χαμηλότερα στους δείκτες ανταγωνιστικότητας και διαφάνειας, πίσω από πολλές αφρικανικές χώρες.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_31/10/2010_420697

οι νέες γενιές μπορούν καλύτερα

...η Ελλάδα πρόκοψε συγκριτικά περισσότερο από άλλες χώρες, αν και είχε πολύ περισσότερες κρίσεις· εθνικές (Μικρασιατική Καταστροφή, Κατοχή), κοινωνικές (εμφύλιοι) και οικονομικές. «Η Ελλάδα», έγραψε ο κ. Σουρνάρας, «από την ανεξαρτησία της (1830) μέχρι σήμερα, χρεοκόπησε πέντε φορές, ενώ το χρονικό διάστημα που βρισκόταν επισήμως σε χρεοκοπία ήταν το μισό (50%), περίπου, αυτής της περιόδου».

Αυτό δείχνει μια χώρα που έχει το κουράγιο να αναγεννάται μέσα από τις στάχτες της. Αυτό δεν οφείλεται σε κάποιον Θεό της Ελλάδος, ούτε στα ξεχωριστά γονιδιακά χαρακτηριστικά των ιθαγενών. Οφείλεται προφανώς στην ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού της. Αυτή ιστορικά ήταν αναβαθμισμένη.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_31/10/2010_420698

Το κράτος έχει αυτοκαταργηθεί

Η εισφοροδιαφυγή προς τα ασφαλιστικά Ταμεία οργιάζει, με το κράτος να πρωτοστατεί στην αυθαίρετη διαχείριση των πόρων εδώ και μισό αιώνα. Το Δημόσιο υπολειτουργεί, αν και απασχολεί στρατιές υπαλλήλων. Το κράτος έχει αυτοκαταργηθεί. Ο λαϊκισμός με οποιανδήποτε σημασία της λέξεως έχει επικρατήσει.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_06/11/2010_1293111

H πτώση του βιοτικού επιπέδου θα είναι μόνιμη

... όταν αρχίζει να γίνεται συνείδηση στον κόσμο ότι η περίοδος που διάγουμε δεν είναι μεταβατική και ότι η πτώση του βιοτικού επιπέδου θα είναι μόνιμη για πολλά χρόνια. Η δε λεγόμενη ανάκαμψη για το τέλος του 2011 ή την αρχή του 2012, που ανακοινώνεται ανέξοδα, κινδυνεύει όχι μόνο να μην έρθει, αλλά κυρίως να εξοργίσει τους ψηφοφόρους, αφού δεν αναμένεται να έχει κανένα θετικό αποτέλεσμα στους βασικούς δείκτες της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή την απασχόληση και την ανεργία ή το διαθέσιμο εισόδημα ιδίως των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων.
 Οι πολιτικές αναγκαιότητες έχουν αποτρέψει μέχρι στιγμής το πολιτικό σύστημα να πει όλη την ξερή αλήθεια, ότι δηλαδή για λόγους εξυπηρέτησης των δανειακών υποχρεώσεών μας θα συνεχίσει να αφαιρείται ρευστότητα από την οικονομία, γεγονός που θα καθηλώνει συνεχώς το ΑΕΠ. Εάν, μάλιστα, δεν συμφωνηθεί γρήγορα μια οργανωμένη πτώχευση, δηλαδή τουλάχιστον για τα 110 δισ. ευρώ μια ανταλλαγή του χρέους που λήγει το 2013 ή το 2014 με ένα ενδεχομένως μακροχρόνιο ομόλογο, τα μέτρα περιστολής των εισοδημάτων τα οποία θα ληφθούν δεν θα έχουν τότε τέλος
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_31/10/2010_420637

δεν «τα φάγαμε όλοι μαζί»

Δεν χρεοκόπησε η χώρα από το κόστος του κοινωνικού κράτους, δεν «τα φάγαμε όλοι μαζί», όπως θέλει να υποκρίνεται ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Η χώρα πνίγηκε στον υπέρμετρο δανεισμό που αποτόλμησαν αμοραλιστές πολιτικοί, για να εξαγοράσουν με εξωφρενικές παροχές και διορισμούς την ψήφο των πολιτών, την κραιπαλική ηδονή της εξουσίας. Το κράτος πτώχευσε, γιατί η οικονομία του καταληστεύθηκε διαδοχικά από το πράσινο, το γαλάζιο, πάλι από το πράσινο και πάλι από το γαλάζιο κομματικό κράτος.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_24/10/2010_419994

χρονικά διαστήματα έντονης δημιουργίας

..η Ελλάδα, παρά τις μεγάλες περιόδους πολέμων, καταστροφών, εθνικών διχασμών και εμφυλίων σπαραγμών, είχε και χρονικά διαστήματα έντονης δημιουργίας, όπως αυτά των βενιζελικών περιόδων, της περιόδου 1953 - 1967, καθώς και της μεταπολιτευτικής περιόδου. Κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων μπόρεσε, από μια μικρή επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που εκτεινόταν από την Στερεά μέχρι την Πελοπόννησο (το «Ελλαδικόν» όπως ονομαζόταν) το 1830, να είναι σήμερα μέσα στις 25 πλουσιότερες χώρες του πλανήτη με βάση το κατά κεφαλήν εισόδημα σε μονάδες ισοδύναμης αγοραστικής δύναμης.

Αυτή η ιστορική διαπίστωση είθε να λειτουργήσει ως αχτίδα φωτός στις δύσκολες συνθήκες που περνάμε σήμερα. Κυρίως όμως να μας υπενθυμίσει πόσο απελπιστικά μικρό ήταν τελικά το διάστημα που επικράτησαν συνθήκες ομοψυχίας και συναίνεσης, οι οποίες δημιούργησαν τις κατάλληλες συνθήκες για την έξοδο της Ελλάδας από τις τόσες κρίσεις που γνώρισε.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_24/10/2010_419995

εθνικό κύρος τρωθέν

Σε μια διεθνή συγκυρία διόλου ευνοϊκή για όλους, με την Ευρώπη σε σύγχυση ταυτότητας και αναπροσανατολισμού έναντι της αναδυόμενης Ασίας, με τις ευρωπαϊκές κοινωνίες να βαρύνονται ασύμμετρα με το κόστος της χρηματοπιστωτικής κρίσης, με το εθνικό κύρος τρωθέν εξ ιδίων βελών, με τα εθνικά θέματα ανοιχτά και εμάς αδύναμους διαπραγματευτές, με την κοινωνία διχασμένη και αποκαρδιωμένη, γίνεται όλο και πιο φανερή στην Eλλάδα η απουσία ζωηρού συλλογικού φρονήματος αφενός, αλλά και ηγέτιδος τάξεως με πειθώ και όραμα, αφετέρου. Καμία κοινωνική δύναμη, κανένας πολιτικός χώρος, καμιά δεξαμενή προσώπων, δεν φαίνονται τούτη τη στιγμή στον ορίζοντα, ικανά να απαντήσουν σε αυτές τις επείγουσες ιστορικές ζητήσεις, να δώσουν νέο υλικό περιεχόμενο και νόημα στα κενά πεδία της ηγεμονίας και του συλλογικού σχεδίου. Τούτη τη στιγμή.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_24/10/2010_420000

μικροπολιτικό συμφέρον

η Ελλάδα είναι διεθνές «πειστήριο» για τις ολέθριες συνέπειες όταν η πολιτική τάξη κυβερνάει όχι με άξονα τις μακρόχρονες προοπτικές της χώρας αλλά για το δικό της μικροπολιτικό συμφέρον.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_24/10/2010_420001

ο δρόμος του μαρτυρίου

Γι’ αυτό, ο μόνος δρόμος είναι δυστυχώς ο δρόμος του μαρτυρίου αλλά με εθνική συνεννόηση, με αξιοποίηση τεχνοκρατών κάθε απόχρωσης και ένα πειστικό όραμα που θα κάνει τον Ελληνα να βρει τον καλύτερό του εαυτό και να δώσει μια δύσκολη μάχη με την πίστη πως στο τέλος θα βγει κερδισμένος. Οπως ακριβώς έκανε η γενιά των παππούδων μας πριν από ακριβώς 70 χρόνια, όταν έδωσε τη δική της ιστορική μάχη.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_24/10/2010_420002

Η Ελλάδα δεν μπορεί να ανακάμψει

Η Ελλάδα δεν μπορεί να ανακάμψει από τη σημερινή καταβαράθρωση με γιατροσόφια οικονομολόγων και αστειότητες «διαλόγου» ανάμεσα σε συντεχνίες συμφερόντων. Χρειάζεται στόχος ικανός να συνεγείρει καθολικά τις ατομικές συνειδήσεις, να προκαλέσει καινούργιο κοινωνικό συμβόλαιο.

Σήμερα πια, η ταυτότητα με την οποία προσδιορίζουν την Ελλάδα τα διεθνή ΜΜΕ, η ταυτότητα που αποδίδουν οι πάντες στον Ελληνα όπου της γης ταξιδέψει, είναι αυτή του πολίτη μιας οικονομικά κατεστραμμένης και κοινωνικά διεφθαρμένης χώρας. Το όνομα «Ελλάδα», όπως ακριβώς το όνομα «Ρουάντα» δεν παραπέμπει συνειρμικά ούτε σε Ιστορία ούτε σε πολιτιστική ετερόρτητα, αλλά μόνο σε μια οικονομία ρημαγμένη από ληστρικές συντεχνίες κομμάτων, συνδικάτων και αετονύχηδων «προμηθευτών» του Δημοσίου.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_10/10/2010_418232

χτίσαμε μια ψεύτικη πολιτεία

Το πρόβλημα δεν είναι στο προσωπικό επίπεδο αλλά στο κοινωνικό: αντανακλά το κατά πόσο το πολιτικό συμφέρον και η διανοητική τεμπελιά έχουν διαστρεβλώσει την κοινωνία μας. Η κατάρρευση ιεραρχιών, η έλλειψη αξιολόγησης και υπευθυνότητας, η τσαπατσούλικη επιβολή των νόμων (εθνικών και ευρωπαϊκών), οι συνεχείς «περαιώσεις» (απόδειξη ότι ένα φαύλο σύστημα δεν μπορεί να διεκπεραιώσει ούτε τις βασικότερες απαιτήσεις μιας σύγχρονης κοινωνίας) συντέλεσαν στη δημιουργία ενός κόσμου μακριά από την πραγματικότητα. Οι «πολιτικές λύσεις» επιβλήθηκαν πάνω από τους νόμους και τη λογική. Υπήρξε τόση σπατάλη και τέτοιο χάος, που ακόμη δεν γνωρίζουμε ποιος χρωστάει τι σε ποιον.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_10/10/2010_1292893

διαφθορά, ανομία και αυθαιρεσία παντού

Αν διαβάσει κανείς το Σύνταγμα και τους νόμους μας, θα υποθέσει πως είμαστε η... Δανία, αν κοιτάξει γύρω του βλέπει διαφθορά, ανομία και αυθαιρεσία παντού. Ας ξαναβρούμε λοιπόν το μέτρο ανάμεσα στη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα, τη δημοκρατία και τη νομιμοποίηση του «μπάχαλου», γιατί προφανώς κάτι λάθος σχεδιάστηκε στα θεμέλια της μεταπολίτευσης, πάνω στα οποία κτίστηκε μετά το «αυθαίρετο» της δεκαετίας του 1980.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_10/10/2010_418240

ο δράκος του πολιτικού κόστους

Οι πολίτες αυτοί αντιλαμβάνονται ότι η διέξοδος από τη χειρότερη κρίση των τελευταίων 35, αν όχι 60, ετών περνάει από την αναγκαστική μείωση κεκτημένων. Απαιτούν όμως παράλληλα από το πολιτικό σύστημα να μοιράσει με δικαιοσύνη και αντίστοιχη αυτοθυσία το κόστος της προσαρμογής.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_03/10/2010_417107

εθνικά θέματα

Αποτιμώντας τη νεότερη ιστορία, πετύχαμε τους στόχους μας κάθε φορά που κάναμε σωστή ανάγνωση των συσχετισμών δυνάμεων και ανάλογες επιλογές (εθνική επανάσταση, βαλκανικοί πόλεμοι, παγκόσμιοι πόλεμοι και ευρωπαϊκή ένταξη). Αποτύχαμε οικτρά όποτε διχαστήκαμε εσωτερικά και ταυτοχρόνως απομονωθήκαμε διεθνώς (π.χ. 1897, 1922 και 1974).
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_03/10/2010_417383

το έλλειμμα είναι εμφανές

Στην Ελλάδα, πόσοι διάδοχοι (βασιλικοί, οικογενειακοί και πολιτικοί) δεν αποδείχθηκαν πολύ λιγότεροι των προγόνων τους μόνο αφού τους διαδέχτηκαν; Οι διάδοχοι δυναστειών και άλλοι προύχοντες συνήθως μεγάλωσαν γνωρίζοντας ότι μια μέρα θα κυβερνήσουν, δεν είχαν ανάγκη να δοκιμαστούν στον αληθινό κόσμο, στον πόλεμο, στην αγορά. Αυτό το έλλειμμα είναι εμφανές στις μέρες μας, όπου οι πολιτικοί μας δυσκολεύονται να κατανοήσουν τη (δυσ)λειτουργία της πραγματικής οικονομίας και της κοινωνίας. Την ίδια ώρα, η Ιστορία βρίθει περιπτώσεων όπου ηγέτες που φαίνονταν «λίγοι» καταγράφηκαν ως σημαντικοί, επειδή την πιο δύσκολη ώρα σήκωσαν το βάρος των ευθυνών τους και οδήγησαν τον λαό έξω από την έρημο.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_03/10/2010_417384

τη φτώχεια όλων μας

Η ελληνική οικονομία και η κοινωνία νιώθει σε όλο της το μεγαλείο τις επιπτώσεις καθώς «τελείωσαν τα ψέματα». Ποια είναι τα ψέματα: Η ταχεία ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία τριάντα χρόνια στηρίχθηκε κυρίως σε δύο πηγές χρηματοδότησης: στις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στα δανεικά. Οι επιδοτήσεις σταματάνε οριστικά το 2015 και τα δανεικά τέρμα. Με λιγότερες επιδοτήσεις και λιγότερα δανεικά το χρήμα που εισέρχεται από το εξωτερικό στη χώρα έχει εξαφανιστεί. Επίσης, μειώθηκαν οι δημόσιες δαπάνες. Αυτό σημαίνει τη φτώχεια όλων μας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_2_03/10/2010_417281

διαστάσεις εγκλήματος

Περιφερειακή ανάπτυξη στα μυαλά τεχνοκρατών και πολιτικών σημαίνει μοιρασιά επιδοτήσεων με ρουσφετολογικά ή εντελώς καιροσκοπικά κριτήρια, διασπορά γραφειοκρατίας υπό το κάλυμμα γενικών ευρωπαϊκών οδηγιών, ίδρυση λαθρόβιων επαρχιακών σχολών ΑΕΙ και ΤΕΙ, πριμοδότηση του άγριου τουρισμού.

Καμία ουσιαστική εθνική πολιτική για περιφερειακή ανάπτυξη, με ρεαλιστικούς και πρακτικούς στόχους, για προσέλκυση νέου αίματος και αποτροπή της αστυφιλίας, δεν έχει σχεδιαστεί και εφαρμοστεί εδώ και δεκαετίες, πλην της ανάπτυξης υποδομών με κοινοτικά κονδύλια. Αυτή η ακηδία, η ανικανότητα, η αδιαφορία, στο παρόν περιβάλλον ύφεσης και δομικής κρίσης, παίρνουν χαρακτηριστικά προδοσίας και διαστάσεις εγκλήματος.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_26/09/2010_416051

Η σήψη του πολιτικού συστήματος

Είναι αλήθεια ότι σπάνια Εξεταστική φώτισε την εξεταζόμενη υπόθεση. Η Εξεταστική, λέγεται, καταλήγει σε κουκούλωμα. Η σήψη του πολιτικού συστήματος δεν εξυγιαίνεται με Επιτροπές. Μέσα στα 36 μεταπολιτευτικά χρόνια, προτάθηκαν 28 εξεταστικές και προανακριτικές επιτροπές, 6 απορρίφθηκαν, σε 8 περιπτώσεις δεν εκδόθηκε πόρισμα ή αυτό δεν πέρασε στα πρακτικά, σε 3 περιπτώσεις η υπόθεση έκλεισε χωρίς καμία συνέπεια και σε άλλες 3 υπήρξε αδιέξοδο, αφού τα πορίσματα ήταν όσα και τα κόμματα. Συνολικά πέντε πολιτικοί παραπέμφθηκαν στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, δεν καταδικάστηκε κανείς.

1985, τρομοκρατία. 1986, ελληνικές ευθύνες για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, Πυρκάλ. 1987, τηλεφωνικές υποκλοπές. 1988, σχέση Κοσκωτά με πρόσωπα της δημόσιας ζωής. 1989, γιουγκοσλαβικό καλαμπόκι, προμήθειες στις ένοπλες δυνάμεις, σκάνδαλο Κοσκωτά, τηλεφωνικές υποκλοπές, «αγορά του αιώνα» (Μιράζ, Μάτζικ). 1991, αγοραπωλησίες σκαφών Ολυμπιακής, θάνατος καθηγητή Τεμπονέρα, προμήθεια πετρελαιοειδών. 1993, πώληση της ΑΓΕΤ - Ηρακλής στους Ιταλούς. 1993, καταγγελίες Χρ. Μαυρίκη για τηλεφωνικές υποκλοπές. 1995, βίλα Εκάλης. 1996, καζίνο Φλοίσβου. 1999, υπόθεση Οτσαλάν. 2004, εξοπλιστικά συστήματα. 2008, Βατοπέδι. 2010, Siemens, Βατοπέδι, ομόλογα. Επίκεινται, εξαγορά της «Γερμανός» από την Cosmote, Χρηματιστήριο, Greek statistics...
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_3_26/09/2010_416497

το μεταφυσικό δόγμα

Μόνο στην Ελλάδα κυριαρχεί το μεταφυσικό δόγμα, ότι όσα περισσότερα ξοδεύει το κράτος τόσα περισσότερα έχει η χώρα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_26/09/2010_416498

πρωτόγονη μορφή κράτους

Στην Ελλάδα, η χρόνια ανεπάρκεια του κράτους οδήγησε στο οικονομικό αδιέξοδο και σε πολλά άλλα δεινά. Η γραφειοκρατία είναι ανίκανη να διοικήσει, οι εφοριακοί δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους, οι νόμοι δεν τηρούνται και ο λαός πληρώνει πανάκριβα τις πενιχρές δημόσιες υπηρεσίες που του προσφέρονται. Οι περισσότεροι πολίτες είναι οργισμένοι και φοβισμένοι επειδή αισθάνονται ότι δεν ζουν σε ευνομούμενη κοινωνία, ότι το κράτος δεν τους προστατεύει. Ο κύριος λόγος είναι ότι τα κόμματα λειτουργούν όχι σαν προσωρινοί διαχειριστές της εξουσίας, αλλά σαν μικροί αυτοκράτορες που διανέμουν προνόμια όπως τους αρέσει· οι αξιωματούχοι και υπάλληλοι που διορίζουν, επίσης, χρωστούν στο κόμμα - αυτοκράτορα την εξουσία τους, όχι στον ανώνυμο και αδύναμο λαό. Γι’ αυτό η χώρα βουλιάζει στην εσωστρέφεια, στην κατανάλωση χωρίς την αντίστοιχη παραγωγή – στη σπατάλη, δηλαδή.

Αυτή η πρωτόγονη μορφή κράτους δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της σημερινής εποχής. Αντί να αλλάξουμε, όμως, εμείς καταφέραμε να προκαλέσουμε την αλλαγή του κόσμου γύρω μας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_26/09/2010_416501

μας έχουν φορέσει ένα ζουρλομανδύα

Το βασικότερο είναι ότι το φάσμα της χρεοκοπίας έβαλε τη χώρα σε μια συλλογική ψυχοθεραπεία, στην οποία ακούστηκαν για πρώτη φορά αλήθειες και έσπασαν ταμπού. Ακόμη και τα Mέσα Eνημέρωσης, που οχυρώνονταν για χρόνια πίσω από κλισέ και λαϊκισμούς, άρχισαν να ψάχνουν τι κρύβεται πίσω από δήθεν δίκαια κεκτημένα που στην πράξη ήταν παράλογα προνόμια, λάθρα θεσμοθετημένα και με τεράστιο κόστος για την υπόλοιπη κοινωνία. Και βεβαίως, έχουμε το Mνημόνιο και την τρόικα, που στην πράξη μας έχουν φορέσει ένα ζουρλομανδύα που δεν μας αφήνουν και πολλά περιθώρια για παράλογες αντιδράσεις.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_100057_26/09/2010_416502

κατάσταση έκτακτης ανάγκης

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η χώρα έχει ανάγκη από πολιτική ηγεσία με διαύγεια στρατηγικής, συνέργεια πολιτικών, ικανή να επιχειρήσει όσο και να συμβολίσει αντισυμβατικές τομές, αλλά διοικείται κυρίως από ανθρώπους που ευθύνονται σημαντικά για την παρακμή που τώρα διαχειρίζονται. Η χώρα έχει ανάγκη από έναν Τσόρτσιλ, αλλά κυβερνάται από έναν Τσάμπερλεν. Η χώρα χρειάζεται συναίνεση, αλλά βυθίζεται όλο και περισσότερο στους πολωτικούς φαύλους κύκλους που ιστορικά τη χαρακτήριζαν. Ο κοινωνικός ιστός διαλύεται, η πόλωση βαθαίνει. Ισως κερδίσουμε μερικές μάχες, αλλά μην εκπλαγείτε αν χάσουμε τον πόλεμο.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_26/09/2010_416486

μεταλλάσσωμεν τυράννους

Δεν μοιάζει να υπάρχει Ελληνας σήμερα που να μην έχει πεισθεί για την ανικανότητα, την προκλητική ιδιοτέλεια, τη φαυλότητα των υπαρχόντων κομμάτων – η οργή, η αηδία, η πίκρα των πολιτών κατακλύζει τη χώρα. ...

Υπερχρέωσαν εφιαλτικά το κράτος εξαγοράζοντας ψήφους με διορισμούς, επιδοτήσεις, χαριστικές «προμήθειες», ασύδοτες παροχές. Καταλήστευσαν το δημόσιο ταμείο και τους πακτωλούς των «πακέτων» της Ε.Ε. για να στήσουν το δικό του κάθε κόμμα πελατειακό κράτος, αστρονομικού κόστους μηχανισμούς επανεκλογής τους. Διαγούμισαν τα ασφαλιστικά ταμεία, την υποχρεωτική αποταμίευση κάθε βιοπαλαιστή. Εμπορεύτηκαν, με ληστρικές υπερτιμολογήσεις και «λίστες» εξαίρεσης από μειοδοτικούς διαγωνισμούς, ακόμα και ιατρικά είδη, οι αθεόφοβοι. Και πόσα ακόμα εγκλήματα ειδεχθή, με εξασφαλισμένη θεσμικά την ατιμωρησία...

Ο Ελληνισμός έζησε τρεις χιλιάδες χρόνια χάρη στο μοντέλο της πόλης - κράτους, της αυτοδιαχειριζόμενης κοινότητας, που ο ίδιος γέννησε – το αποδείχνει ο τεχνοκράτης Κων. Καραβίδας, που πολλοί τιμούν και ελάχιστοι καταλαβαίνουν. Η πόλη «εάλω», η γλώσσα «απέσβετο», η εκκλησία αλλοτριώθηκε σε θρησκεία. Ζούμε το ιστορικό μας τέλος, αλλά όχι ηρωικά. Απλώς παρακολουθούμε, δίχως επίγνωση, την κηδεία μας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_40_19/09/2010_415589

η αδυναμία του κράτους να επιβληθεί

Η έξοδος από την κρίση απαιτεί την απαλλαγή από πλήθος αντίστοιχων στρεβλών και βαθιά ριζωμένων νοοτροπιών. Οι νοοτροπίες αυτές, όμως, δεν συνιστούν αναλλοίωτα, εγγενή χαρακτηριστικά, αλλά ριζώνουν (και επομένως παρέρχονται) ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων θεσμών και κινήτρων. Αλλάζοντας τους θεσμούς, αλλάζουμε και τα κίνητρα, και επομένως τις νοοτροπίες. Αν πετύχουμε τη μεταρρύθμιση των θεσμών, θα έχουμε κατορθώσει κάτι πολύ ουσιαστικότερο και βαθύτερο από την αποκατάσταση της δημοσιονομικής τάξης.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_19/09/2010_415590

Οι Ελληνες πολεμούν να επιβιώσουν

Ο κόσμος αλλάζει. Κανείς δεν έχει βρει λύσεις. Οι Ελληνες πολεμούν να επιβιώσουν, χωρίς να κοιτάζουν ούτε μπρος ούτε πίσω. Εγκλωβισμένοι στην ίδια σελίδα κάθε μέρα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_19/09/2010_415595

να ανατραπεί η κομματοκρατία

Απαιτεί να περιοριστούν δραστικά οι εξωφρενικές σπατάλες του δημόσιου τομέα, να τελειώσει το «πάρτυ» της καταλήστευσης του κρατικού ταμείου από τους κομματανθρώπους. Απαιτεί και να αυξηθούν τα έσοδα, να παταχθεί η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή. Υποδείχνει μεταρρυθμίσεις και σε κάποιους συγκεκριμένους τομείς, που έχουν γίνει διεθνές αξιοπερίεργο, αφορμή σκωμμάτων και χλευασμών ανά την υφήλιο.

Στον τεράστιο αριθμό των πρόωρα συνταξιοδοτουμένων, στα αναρίθμητα «βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα», στην αποφυγή τίμιας μισθοδοσίας των εργαζομένων και στον εμπαιγμό τους με «επιδόματα» και χαριστικούς μισθούς «δώρων».

Συντακτική Εθνοσυνέλευση

Μόνο αν η ραγδαία επιτεινόμενη οικονομική ύφεση οδηγήσει σε έκρηξη βίας και αίματος, σε πανικό ζούγκλας, μόνο τότε, όποια αρχή προκύψει τυχαία, θα έχει μια και μόνη λύση για να ξαναλειτουργήσει η ζωή:

Εκλογές για Συντακτική Εθνοσυνέλευση, καινούργιο εξ υπαρχής Σύνταγμα, με όρους που θα αποκλείουν μεθοδικά την επιστροφή στην εξουσία της κομματοκρατίας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_29/08/2010_413050

Τα σημάδια κινδύνου είναι εμφανή

Οταν δούμε ότι παρ’ όλες τις θυσίες δεν μπορέσαμε να αποτρέψουμε την πτώχευση του κράτους και της κοινωνίας, το αίσθημα της αδικίας θα κυριαρχήσει.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_29/08/2010_413056

«Πελάτες» και κάστα

Για να αλλάξει η πολιτική στην Ελλάδα θα πρέπει να αλλάξουν δύο πράγματα: να αρχίσουν να ενδιαφέρονται οι πολιτικοί όχι μόνο για τους «πελάτες» τους, αλλά για το σύνολο των ψηφοφόρων και να σταματήσουν να αντιμετωπίζουν το επάγγελμα και τον κύκλο τους ως μια κλειστή κάστα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_29/08/2010_413058

Μας εμπαίζουν ξεδιάντροπα

Μας εμπαίζουν ξεδιάντροπα: έχουν εγκληματήσει σε βαθμό κακουργήματος και έχουν οι ίδιοι νομιμοποιήσει τα ειδεχθή τους εγκλήματα. Εχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι. Γιατί να υπολογίσουν τους λίγους (εκλογικά αμελητέους) που οργίζονται; Ευνούχισαν την κρίσιμη για το εκλογικό αποτέλεσμα μάζα με την εξηλιθιωτική ευτέλεια της τηλεοπτικής «αγωγής», τη μαστροπεία του κρατικού τζόγου, την τεράστιου κρατικού κόστους ποδοσφαιρολαγνεία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_22/08/2010_412267

ελεγχόμενη πτώχευση

Θα ήταν άσκοπο να ανοίξει τη στιγμή αυτή μία συζήτηση για το εάν η ελεγχόμενη πτώχευση στην οποία οδηγείται, κατά την άποψη ορισμένων, η Ελλάς είναι προτιμότερη από την άμεση πτώχευση. Το βέβαιο είναι ότι απαιτείται τεράστιο ποσοστό αισιοδοξίας για να πιστεύσει κανείς ότι η χώρα οδεύει προς τη «σωτηρία» της.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_22/08/2010_412272

συσσωρευμένος λαϊκισμός

Ο συσσωρευμένος λαϊκισμός των τελευταίων 30 ετών έχει ριζώσει για τα καλά στο ελληνικό DNA και αποτελεί ένα από τα βασικά εμπόδια στην ανάπτυξη της χώρας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_22/08/2010_412275

μεταπρατικό κρατίδιο

Θολές οι αιτίες, τόσο από τη χρονική απόσταση των απαρχών όσο και από τη σύγχυση των φρενών. Για τέσσερις ολόκληρους αιώνες, η υποδούλωση στους Τούρκους εξαφάνισε την ενεργό παρουσία του Ελληνισμού από το ιστορικό προσκήνιο. Και αυτό που προέκυψε σαν Ελληνισμός μετά από τόσο μακρό διάστημα, ήταν ένα μεταπρατικό κρατίδιο που πάλευε (και παλεύει) και πιθηκίζει τρόπο βίου (πολιτισμό) με αναποδογυρισμένους τους όρους της ελληνικής πρότασης και ταυτότητας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_87_14/08/2010_411479

Για το καλό μας...

Τελικά αποδεικνύεται ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ιδιοτελή συμφέροντα· όλοι για το καλό της χώρας (του Συντάγματος, του καταναλωτή, των έργων κ. λπ.) παλεύουν. Συνεπώς, είναι να αναρωτιέται κανείς: με τόσο διάχυτο αλτρουισμό, πώς στην ευχή φτάσαμε εδώ που φτάσαμε;
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_14/08/2010_411483

μαζική απαξίωση

Εχει χιλιοειπωθεί, και έφτασε ο καιρός να γίνει πράξη: η Ελλάδα πρέπει το γρηγορότερο να βγει από το καθεστώς της διεθνούς επιτήρησης. Αλλά για να το επιτύχουμε χρειαζόμαστε μια νέα νοοτροπία σύνεσης και αυτοκριτικής, χωρίς ο καθένας μας να ξεχνά ότι έχει ένα -έστω και μικρό- μερίδιο της συνολικής ευθύνης. Δεν μας βοηθάει η μαζική απαξίωση πολιτικών, δικαστικών, δημοσιογράφων, πανεπιστημιακών, γιατρών, δικηγόρων, κληρικών, αθλητών, επιχειρηματιών, καλλιτεχνών, συνδικαλιστών και άλλων επαγγελματικών κατηγοριών της κοινωνίας μας. Στην κάθε κατηγορία υπάρχουν και καλοί και κακοί. Η μαζική απαξίωση -ιδίως των Ελλήνων πολιτικών- είναι άκρως επικίνδυνη υπόθεση, διότι ενθαρρύνει τους νοσταλγούς αυταρχικών και ολοκληρωτικών καθεστώτων.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_14/08/2010_411485

η μόνη εκδίκηση

..οι Ελληνες πρέπει να γνωρίζουν ότι στη σημερινή Ευρώπη κανείς δεν αισθάνεται υποχρεωμένος να τους βοηθήσει – όποιος το κάνει το κάνει για δικό του συμφέρον. Γι’ αυτό, η μόνη απάντηση στους επικριτές μας -η μόνη εκδίκηση- είναι η επιτυχία των μεταρρυθμίσεων και της οικονομικής ανόρθωσης.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_14/08/2010_411486

Η εικόνα μιας χώρας τεμπέληδων

Ο λόγος που η Ελλάδα απέτυχε να φτάσει το βιοτικό επίπεδο που παρατηρείται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και ο λόγος που πλήττεται τις τελευταίες δεκαετίες από αρκετές οικονομικές κρίσεις εδράζεται, τελικώς, στην αποτυχία της να αναπτύξει παραγωγικές δυνατότητες στον ίδιο βαθμό με τις άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Εάν δεν εφαρμόσει μια συνεκτική εθνική στρατηγική ανάπτυξης, η Ελλάδα θα υποφέρει ξανά και ξανά από τα ίδια προβλήματα που αντιμετωπίζει τις τελευταίες δεκαετίες.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_100019_08/08/2010_410594

δέον γενέσθαι

«Οι προσβολές, οι απειλές και οι κίνδυνοι (...) συμβιβάζουν όλες τις εσωτερικές διαφορές της χώρας. Οταν περάσει η κατάσταση ανάγκης, διαλύεται και η συνοχή και οι πολιτικοί ανταγωνισμοί λυσσομανούν πιο άγριοι παρά ποτέ· τα κόμματα αφθονούν και οι φατρίες ανθούν, αλλά είναι τέτοιος ο ατομικισμός των Ελλήνων, ώστε η χώρα αποτελείται στην πραγματικότητα από οχτώ εκατομμύρια μονομελείς ομάδες αποστατών που εξαναγκάζονται με το ζόρι να σχηματίσουν μια σειρά πρόσκαιρων συνασπισμών».
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_08/08/2010_410604

η εξάρτηση και η υποτέλεια

Το εξοργιστικό είναι ότι οι ελίτ που εξέθρεψαν τη διαπλοκή, την κλεπτοκρατία, τη σπατάλη, τον παρασιτισμό και την ατιμωρησία μετατράπηκαν με επιδεξιότητα χαμαιλέοντα σε σημαιοφόρους του συμβολαίου κηδεμονίας, που παραπλανητικά ονομάσθηκε Μνημόνιο. Οι ελίτ όχι μόνο δεν βιώνουν τραυματικά το καθεστώς κηδεμονίας, αλλά έχουν βολευθεί πολιτικά. Δεν είναι πρώτη φορά, άλλωστε, που όταν έρχονται αντιμέτωποι με τις καταστροφικές συνέπειες των δικών τους πράξεων, βρίσκουν καταφύγιο στην αγκαλιά ξένων κηδεμόνων! Η μορφή μπορεί να άλλαξε, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι η εξάρτηση και η υποτέλεια έχουν βαθιές ρίζες στην Ελλάδα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_08/08/2010_410853

παροδικά λαοφιλείς

Η Ιστορία δεν καταγράφει ως επιφανείς ή και μεγάλους πολιτικούς τους ηγέτες που υπήρξαν παροδικά λαοφιλείς, τους ευθυνόφοβους υπουργούς και τους «τηλεπρόβλητους» βουλευτές. Ούτε, φυσικά, βασίζεται σε κάποια επετηρίδα μακράς ασκήσεως του πολιτικού λειτουργήματος. Καταγράφει και αναδεικνύει τα πρόσωπα που υπηρέτησαν με πίστη τα συμφέροντα της χώρας· εκείνους που προέταξαν το όφελος του ελληνικού λαού, υφιστάμενοι ακόμη και ατομικά πολιτική ζημία, η οποία για την Ιστορία είναι επίσης παροδική και παραγεγραμμένη. Τέτοιους πολιτικούς χρειάζεται σήμερα ο τόπος. Η δεινή κρίση τούς παρέχει την ευκαιρία μιας προσφοράς, που θα καταγραφεί ιστορικά. Αρκεί να την αντιληφθούν και να την αδράξουν.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_08/08/2010_410857

να πληρώνει άλλος

Ολα είναι κύκλος. Μια λέξη αποδίδει την κυρίαρχη κουλτούρα της μεταπολίτευσης: λαθρεπιβασία - πώς να καρπώνεσαι ιδιωτικά οφέλη, αλλά να πληρώνει άλλος τον λογαριασμό!

Η αρχή του τέλους της λαθρεπιβασίας έγινε στις 6 Μαΐου 2010, ημερομηνία ψήφισης του Μνημονίου με τους δανειστές μας από τη Βουλή. Ανακαλύψαμε ξαφνικά τον οικονομικό νόμο της βαρύτητας: δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα. Δεν μπορείς να μεταθέτεις τα προβλήματά σου στο μέλλον εσαεί. Δεν μπορείς να εξαπατάς και να αυταπατάσαι στο διηνεκές. Υπάρχουν όρια. Η «αρχή της πραγματικότητας» δεν εξαφανίστηκε επειδή την περιφρόνησες.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_01/08/2010_409828

ευθύνη των πολιτικών μας

Η οικονομία της χώρας δεν θα σωθεί με τις θυσίες των πολλών και την επιτήδεια ουδετερότητα των ολίγων. Απαιτεί ομοψυχία και ισοτιμία προσφοράς. Φυσικά, εξαιτίας της πολιτικής φαυλότητας, το κορυφαίο άρθρο 4 του Συντάγματος που προβλέπει τη συνεισφορά όλων μας στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τη δύναμη του καθενός, ουδέποτε ίσχυσε. Ομως οι σημερινές συνθήκες επιβάλλουν την άμεση και χωρίς εξαιρέσεις επιβολή του. Με την απόλυτη ευθύνη των πολιτικών μας ταγών, οι οποίοι και συνέπραξαν στην καταστρατήγησή του…
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_01/08/2010_410025

να επιβραβευθούν τα κόμματα;

Ομως και η Βουλή των Ελλήνων, η οποία κόπτεται γενικά για τις αντιξοότητες που προκαλούν στους φορολογουμένους και τους συνταξιούχους τα μέτρα λιτότητας, αντί να φροντίζει να αυξάνει τις επιδοτήσεις των κομμάτων, να μειώσει (στις ερχόμενες εκλογές) τον αριθμό των βουλευτών και να μειώσει και τις αποζημιώσεις των υπολοίπων, ώστε με τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν να ενισχυθούν οι χαμηλοσυνταξιούχοι. Γιατί άραγε πρέπει να επιβραβευθούν τα κόμματα; Επειδή τάχα αρίστευσαν κατά την τελευταία τριακονταετία στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος, διόρισαν τους συντοπίτες των βουλευτών σε όσους δημόσιους οργανισμούς μπορούσαν και συνέχισαν να στελεχώνουν το προσωπικό της Βουλής με υπεράριθμους υπαλλήλους, ακόμα και μετά το 2010. Ή γιατί τα κόμματα που δεν βρέθηκαν στην εξουσία έκαναν ό,τι μπορούσαν για να εμποδίσουν το έργο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με τις καταλήψεις των σχολών και την κατηγορηματική άρνηση της αξιολόγησης καθηγητών και σχολικών μονάδων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης;

Φέτος έχουμε την επέτειο των 2.500 ετών από την Μάχη του Μαραθώνα. Θα πρέπει να περιμένουμε δύο - τρία χρόνια ακόμα για να μάθουμε το τελικό αποτέλεσμα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_01/08/2010_410034

πλούτο ακόπως και αενάως

Με τη γενική χαλάρωση που επικράτησε στα χρόνια της μεταπολιτεύσεως, εθεωρήθη ότι η ένταξη της Ελλάδος στην Κοινότητα και στη συνέχεια στη Ζώνη του Ευρώ ήταν εξελίξεις που εξασφάλιζαν πλούτο ακόπως και αενάως. Αυτά έως πριν από λίγους μήνες, οπότε κατέστη αντιληπτό ότι οι εταίροι μας μπορούσαν να είναι άτεγκτοι. Τόσο περίπου όσο ο Λόρδος Πάλμερστον, όταν το 1850 επέβαλε ναυτικό αποκλεισμό στην Ελλάδα του Οθωνα, που δεν σεβάστηκε την ιδιωτική περιουσία του Ιουδαίου Δαυίδ Πατσίφικο, κάτοχο βρετανικού διαβατηρίου
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_01/08/2010_410033

ισχυρές συντεχνίες

Ενα μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει καταλάβει πως η χώρα δεν μπορεί να επιβιώσει με τέτοιου τύπου ισχυρές συντεχνίες να εκβιάζουν την εκάστοτε κυβέρνηση και να απορροφούν πολύτιμους κοινωνικούς πόρους. Αν κάτι έχει πραγματικά αλλάξει τους τελευταίους μήνες στην Eλλάδα είναι πως έσπασαν πολλά ταμπού και ο κόσμος άρχισε να καταλαβαίνει τι είναι αυτά τα περιώνυμα «κεκτημένα» ορισμένων συντεχνιών. Μέσα από τη συλλογική ψυχοθεραπεία στα καφενεία και τις τηλεοράσεις, η κοινή γνώμη έχει αντιληφθεί πλήρως γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_01/08/2010_410036

Αυθάδεις και αφορολόγητοι

Ζώντας μέσα στην παρατυπία, είναι αναμενόμενο να φέρουμε την ασυνέπειά μας σαν κορώνα. Παρά τα ελλείμματα, τον διασυρμό, την πορεία στο χείλος του γκρεμού, τις περικοπές, το θολό μέλλον, συνεχίζουμε να ενταφιάζουμε τα ψήγματα της ορθοφροσύνης κάτω από την παλιά βεβαιότητα: Υπάρχει πάντα τρόπος να μην πληρώσεις το κράτος. Το στρίβειν διά της παρανομίας έχει χαραχθεί βαθιά από τις δεκαετίες της ευκολίας. Οι δεκαετίες της δυσκολίας θα μπορούσαν να θεραπεύσουν τη λέπρα μας. Θα αποδειχθούν αρκούντως δύσκολες και για εκείνους εκ των εχόντων που συντηρούν την ελληνική «κατάρα» με ζήλο; Δύσκολα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_25/07/2010_409271

διαφορές Ελλάδας και Δύσης

Η επίγνωση της διαφοράς, της ενεργητικής ετερότητας, έχει χαθεί, που σημαίνει ότι ο Ελληνισμός ιστορικά έχει τελειώσει. Νομίζουμε ότι περνάμε κρίση οικονομική, δεν μπορούμε ούτε θέλουμε να δούμε ότι ξεπεράσαμε το κρίσιμο όριο αλλοτρίωσής μας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_25/07/2010_409272

Στο μυαλό ενός εφήβου

Θεωρώ ότι δεν είναι υπερβολική η άποψη πως τις τελευταίες δεκαετίες κυβέρνησαν κατά πρώτο λόγο τη χώρα έφηβοι πολιτικοί και πως τις αξίες της κοινωνίας διαμόρφωσαν οι κατ’ εξοχήν έφηβοί της, δηλαδή οι διανοούμενοι και οι δημοσιογράφοι. Γιατί να μας ξαφνιάζει, λοιπόν, που οι άνθρωποι αυτοί οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία; Και γιατί να μας εκπλήσσει ο ομαδικός ορυμαγδός που συνοδεύει την αποτυχία αυτή;
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_25/07/2010_409273

ανθρωπόμορφες αμοιβάδες

Αναρωτιέμαι αν θέλουν μία σωστά οργανωμένη κοινωνία, αποτελούμενη από ενεργούς πολίτες, από σκεπτόμενους ανθρώπους με παιδεία, που διακρίνουν το κοινωνικά ωφέλιμο, προάγουν και εξελίσσουν την κοινωνία ή από εγωπαθείς ανθρωπόμορφες αμοιβάδες.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_25/07/2010_409274

δεν θυμόταν την ιστορία της Ελλάδας

Η Ελλάδα, προσκολλημένη στην πολιτική ίντριγκα και τη φαυλότητα, έμεινε προσκολλημένη σε όλες τις κακές συνήθειες της μεταπολίτευσης: σπατάλη του εύκολου εισαγόμενου χρήματος (επιδοτήσεις, κοινοτικά κονδύλια, δάνεια κ.ά.) χωρίς τη δημιουργία ανάλογων υποδομών· ανυπαρξία της εκπαίδευσης που θα αύξανε την παραγωγικότητα· έλλειψη αξιολόγησης σε κάθε επίπεδο· απουσία πειθαρχία· αποδυνάμωση των θεσμών και καταστρατήγηση των νόμων. Δημιουργήθηκε ένα βασίλειο της διαφθοράς και της ευτέλειας, το οποίο ευνοεί κάποιους και καταδικάζει τους υπόλοιπους στην προσωπική και εθνική αποτυχία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_25/07/2010_409279

θα μας πάρουν με τις ντομάτες

Σε κάθε περίπτωση, είναι προφανές πως η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο πολιτικό σύστημα που θα μπορέσει να αναδείξει μια γενιά πολιτικού προσωπικού, το οποίο θα μπορεί να διαχειριστεί δύσκολες υποθέσεις

Εν πάση περιπτώσει, κάτι πρέπει να αλλάξει στο σύστημα που αναδεικνύει τους πολιτικούς μας, γιατί αυτό μας οδήγησε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_25/07/2010_409280

η σπατάλη είχε ξεπεράσει κάθε όριο

Τα περιθώρια περιορισμού των δαπανών είναι μεγάλα, αφού η σπατάλη είχε ξεπεράσει κάθε όριο. Τα περιθώρια άντλησης εσόδων με την πάταξη της φοροδιαφυγής είναι τεράστια σε μία χώρα, την Ελλάδα, που κατέχει τρία πανευρωπαϊκά ρεκόρ: Την «πλουσιότερη» παραοικονομία (ίση με 25% του ΑΕΠ), τα λιγότερα (25% κάτω από τον μέσο όρο) έσοδα ΦΠΑ αναλογικά με την ιδιωτική κατανάλωση και τα λιγότερα (περίπου 50% κάτω από τον μέσο όρο) έσοδα από άμεσους φόρους αναλογικά με το ΑΕΠ.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_23/07/2010_1292237

Κοινωνία «μπάχαλο»

Πρώτον, η αποσύνδεση του μέσου Ελληνα από την αρχαία Ελλάδα, από αυτό», λέει, δείχνοντας την Ακρόπολη απέναντι. «Τα αρχαία, η τουριστική πλευρά της Αθήνας, δεν φαίνεται να αφορούν τους ανθρώπους που κινούνται γύρω τους. Είδα επίσης μια πολύ παράξενη αποσύνδεση μεταξύ του πόσο ευχάριστοι είναι οι Ελληνες, έξυπνοι, ταλαντούχοι, και πόσο μπάχαλο είναι η κοινωνία, είναι γκροτέσκο, στον δημόσιο χώρο δεν υπάρχει τιμή. Είναι σοκαριστικό ότι αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι θα μπορούσαν να είναι τόσο κακοί στην οργάνωση της κοινωνίας τους. Το γεγονός ότι υπάρχουν περισσότεροι εργαζόμενοι στη σιδηροδρομική εταιρεία από επιβάτες. Επίσης, με ξάφνιασε ότι αυτό το μέρος δεν φαίνεται να έχει πιστέψει ποτέ ότι ο ιδιωτικός τομέας θα μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερα από τον δημόσιο».
http://www.anixneuseis.gr/?p=6810

Οι μηχανισμοί της διαφθοράς

Οι Ελληνες σήμερα είμαστε ένας λαός που μοιάζει να μην πιστεύει σε τίποτα, ούτε στην ιστορία του, στη γλώσσα του, στον άλλοτε πολιτισμό του, ούτε στο κράτος του, στους κοινωνικούς θεσμούς, στη συλλογική αξιοπρέπεια. Λαός με ανήκεστα κατεστραμμένη τη γλώσσα του και τη γη του, με δραματικά χαμηλό επίπεδο κατά κεφαλήν καλλιέργειας, στερημένος λογική και κρίση, παραδομένος σε αντικοινωνικές συμπεριφορές, σε κτηνώδη εγωκεντρικά ορμέμφυτα, στον πρωτογονισμό της ζούγκλας των διεκδικήσεων δίχως την παραμικρή αίσθηση σχέσεων κοινωνίας.

Τα εκπαιδευτικά προγράμματα και τα διδακτικά βιβλία στα ελληνικά σχολειά, τριάντα έξι χρόνια τώρα, προσφέρονται για να σπουδάσει κανείς το πόσο μεθοδικά και δόλια μπορεί να συντελεστεί αυτή η αποκοπή ενός λαού από τη γλώσσα του. Δεν φτάσαμε αιφνίδια στην κηδεμόνευση από το ΔΝΤ και στην εξουδετέρωση της Ελλάδας στον διεθνή πολιτικό στίβο. Προηγήθηκαν η μεθοδική αποχαύνωση του πληθυσμού με τη μονοτροπία μεγιστοποίησης της καταναλωτικής ευχέρειας, η προγραμματική αγλωσσία, η διάλυση δημοτικού - γυμνασίου και η αχρήστευση του λυκείου, ο ευτελισμός και το μπάχαλο των πανεπιστημίων, η συστηματική διαστροφή της ιστορικής αυτοσυνειδησίας του Ελληνα, η χλεύη για τη μεταφυσική και για τον πολιτισμό που μόνο αυτή γεννάει.

Η Ελλάδα έχει τελειώσει. Ελάχιστες οι πιθανότητες να ξαναβγεί από τη στάχτη φλόγα με Συντακτική Εθνοσυνέλευση και καινούργιο Σύνταγμα. Αλλά μοναδική ελπίδα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_18/07/2010_408460

η Ελλάδα σε κρίση

Πολλοί θα αποδεχθούν τρεις βασικές διαπιστώσεις. Πρώτον, ήταν οι υπερβολές του κρατισμού που συνέβαλαν στο να βρεθεί η Ελλάδα σε κρίση. Τα ήδη ασαφή όρια ανάμεσα στη σφαίρα της δράσης του κράτους και τη σφαίρα των άλλων κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων, θόλωσαν ακόμη περισσότερο από τις συνήθειες του ρουσφετιού και της διαφθοράς, τις οποίες καλλιέργησαν διαδοχικές γενιές ηγετών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το κράτος να μην είναι λειτουργικό, υπό καμία έννοια κοινωνικού μοντέλου. Στην πραγματικότητα, συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο: το ελληνικό κράτος ανεχόταν τη στρεβλή λειτουργία της αγοράς και την εκμετάλλευση των εργαζομένων, ένα κράτος που ήταν σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματικό, που δεν κάλυπτε τις βασικές ανάγκες των πολιτών κ. λπ.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_18/07/2010_408461

επίπλαστο εκσυγχρονισμό

Ο διχασμός των νεοελλήνων εκδηλώνεται στις διιστάμενες επιλογές τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το κοινωνικό πρότυπο των περισσότερων Ελλήνων υπήρξε ο εκσυγχρονισμένος Ευρωπαίος. Το πρότυπο όμως αυτό, που σφυρηλατήθηκε με κόπο από αλλεπάλληλες πολιτικές ηγεσίες, δεν ενσωμάτωσε απόλυτα στη νεοελληνική συνείδηση τις δυτικές αξίες της ατομικής ευθύνης, των υποχρεώσεων του πολίτη και ιδιαίτερα τον σεβασμό προς τους νόμους.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_18/07/2010_408462

λυδία λίθος

Προς το παρόν, τα νοικοκυριά συσσωρεύουν χωρίς διέξοδο την οργή και την απαισιοδοξία τους, αλλά προσπαθούν να επιβιώσουν, υιοθετώντας αμυντικές συμπεριφορές. Το κρίσιμο ζήτημα είναι σε ποιο ποσοστό θα τα καταφέρουν. Η κοινωνική δυναμική και κατ’ επέκταση οι πολιτικές εξελίξεις θα εξαρτηθούν από την άνοδο της ανεργίας και ειδικότερα από το μέγεθος της καταστροφής μικρομεσαίων στρωμάτων. Εάν η κρίση προσλάβει διαστάσεις οικονομικού-κοινωνικού κραχ, η ανυπαρξία θεσμικής εναλλακτικής λύσης στο πρόβλημα της διακυβέρνησης μπορεί να καθυστερήσει, αλλά όχι να ανασχέσει την κοινωνική δυναμική.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_14/07/2010_1292151

συντεχνίες συμφερόντων

Είναι συντεχνίες συμφερόντων τα κόμματα, πεδία διαπλοκής των οικονομικά ισχυρών με τους ψυχοπαθολογικά εξουσιολάγνους.

Τα κόμματα φτιάχνουν το σύνταγμα, με κάθε «αναθεώρηση» μετασχηματίζουν τα συντεχνιακά τους συμφέροντα σε συνταγματικές επιταγές. Η Συντακτική Εθνοσυνέλευση μένει θολή ιστορική ανάμνηση, άσαρκη ιδέα, μακρινή, χαμένη σε βάθος χρόνου. Ρομαντικό παραμύθι η αδιαμεσολάβητη λαϊκή βούληση, το κράτος-του-δήμου, το σύνταγμα που θεσμοθετεί φραγμούς στην ιδιοτέλεια των κομμάτων, στα κοινωνικά εγκλήματα των κομμάτων.

Ολο και πιο ασφυκτικά αποκλείεται η δυνατότητα να εκφραστεί ενεργά η λαϊκή βούληση, η ανάγκη, η ελπίδα. Ακόμα και με τρία εκατομμύρια υπογραφές δεν έχει ο λαός το δικαίωμα να ζητήσει δημοψήφισμα. Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον εκλέγουν τα κόμματα, γυμνωμένον από κάθε αρμοδιότητα, να διακοσμεί την κομματική αυθαιρεσία. Κάθε κομματική κυβέρνηση εκλέγει δικό της πρόεδρο της Βουλής, δικούς της προέδρους των Ανώτατων Δικαστηρίων και αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων. Επιβάλλει δεκάδες χιλιάδες κομματικούς εγκαθέτους στον κρατικό μηχανισμό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Στα δέκα εκατομμύρια των Ελλήνων, δύο μόνο άνθρωποι έχουν σήμερα το απίστευτο προνόμιο να μπορούν, ο καθένας από μόνος του, να αντιστρέψουν την πορεία του τόπου: να καταλύσουν την κομματοκρατία, να οδηγήσουν τη χώρα σε Συντακτική Εθνοσυνέλευση. Ο πρωθυπουργός, συγκροτώντας κυβέρνηση προσωπικοτήτων. ΄Η ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παζαρεύοντας την παραίτησή του με τον ίδιο στόχο.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_11/07/2010_407644

πρώτης τάξεως ευκαιρία

Η κρίση είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία. Οχι μόνο για να φτιάξουμε τα δημοσιονομικά, ώστε να μην είμαστε εκτεθειμένοι στους ανέμους της αγοράς. Αλλά, κυρίως, για να αλλάξουμε και όλα εκείνα που μας πλήγωναν και πριν από την κρίση. Να αποκεντρώσουμε το κράτος για να γίνει πιο λειτουργικό, να αποκρατικοποιήσουμε τον κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα για να γίνει παραγωγικός, να φτιάξουμε τις πόλεις για να είναι ανθρώπινες. Και αυτό είναι ένα στοίχημα που ακόμη έχουμε μπροστά μας...
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_11/07/2010_407648

χρειάζεται απεγνωσμένα σχέδιο

Η Ελλάδα χρειάζεται απεγνωσμένα σχέδιο, δομή, χρειάζεται απεγνωσμένα όραμα. Το σχολείο, από την πρώτη βαθμίδα έως την τελευταία, είναι το προνομιακό πεδίο που θα σπείρουμε το όραμα της νέας Ελλάδας μετά την καταστροφή - όπως έγινε μετά τις καταστροφές στον Μεσοπόλεμο, από φωτισμένους ηγέτες και εκπαιδευτικούς, όπως έγινε ακόμη και τη δεκαετία του ’60. Αυτή η πρόκληση όμως φαίνεται ότι υπερβαίνει τις πνευματικές και ψυχικές δυνατότητες του παρόντος πολιτικού προσωπικού.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_61_11/07/2010_407650

Η Ελλάδα ευνουχίζεται

Καμία σοβαρή χώρα και καμία οικονομία, ασφαλώς, δεν μπορεί να έχει προοπτική χωρίς υπό διαμόρφωση δημιουργική ελίτ. Χωρίς την κρίσιμη μάζα ενός καταρτισμένου και υψηλού ανθρώπινου δυναμικού, μορφωμένων, ικανών και ανήσυχων ανθρώπων. Αυτών, δηλαδή, που προκαλούν την ανάπτυξη και την πρόοδο, βάζοντας τη σφραγίδα της ποιότητας. Αυτό το (πιο) σπουδαίο και ανταγωνιστικό στοίχημα, η Ελλάδα, όπως δείχνουν τα πράγματα, θα το χάσει οριστικά. Η Ελλάδα ευνουχίζεται, περι αυτού δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_11/07/2010_407564

Το μοντέλο της «φαμίλιας»

Το μοντέλο της «φαμίλιας» που κλέβει τους φόρους, πουλάει ακριβά σε κλειστές αγορές ή στο «μεγάλο κορόιδο», το κράτος, δαπανά ένα μέρος των λαθραίων (ως έξοδα μάρκετινγκ…) για να εξαγοράζει πολιτικούς και μέσα ενημέρωσης ώστε να αναπαράγει τον φαύλο κύκλο, τελειώνει.

Σε λίγα χρόνια, από το παλιό μοντέλο δεν θα έχει μείνει λίθος επί λίθου. Τούτου δοθέντος, το πραγματικό διακύβευμα είναι άλλο. Είναι αν η ανάπτυξη του ελληνικού καπιταλισμού θα περάσει μέσα από τον βίαιο αφελληνισμό τραπεζών, επιχειρήσεων, γης και τη μεταφορά βασικών κέντρων λήψης αποφάσεων σε ξένες πρωτεύουσες ή θα περάσει από έναν διαφορετικό δρόμο περαιτέρω ενσωμάτωσής μας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας με εθνικά χρώματα και χαρακτηριστικά ισοτιμίας. Το στοίχημα για την αυθεντική ελληνική επιχειρηματικότητα είναι να αφυπνιστεί, να αποκτήσει στρατηγική, να αναλάβει πρωτοβουλίες και να προσπαθήσει να αποτρέψει έναν ορατό κίνδυνο: Το ξεπούλημα της Ελλάδας έναντι πινακίου φακής. Η πρόκληση είναι, αντί να αποστρέφει το βλέμμα από τα επερχόμενα ή να ρητορεύει με υψωμένο δάκτυλο, να αναλάβει τις ιστορικές ευθύνες της. Αν μπορεί. Αν, πάλι, δεν έχει το σθένος, ας μείνει προσηλωμένη στο δάκτυλό της - είναι απλώς αδιάφορο…
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_11/07/2010_1292155

«μεταρρυθμίσεις»

Σύμφωνα με τα διαδεδομένα στερεότυπα, τα προβλήματα της Ελλάδας είναι ότι δουλεύουμε λίγο και αμειβόμαστε περισσότερο από ό,τι αντέχει η οικονομία, ότι έχουμε μια πολύ σκληρή αγορά εργασίας που αποθαρρύνει τις επενδύσεις και ένα πολύ σπάταλο κράτος που διασπαθίζει το μάννα των κοινοτικών επιδοτήσεων. Ομως, τη δεκαετία 1998-2008, το ποσοστό των μισθών στο εθνικό εισόδημα της Ελλάδας κυριολεκτικά κατακρημνίστηκε από 60% σε 47,5% και είναι σήμερα ένα από τα μικρότερα της Ευρώπης (ενδεικτικά: Γαλλία 69%, Γερμανία και Ιταλία 67%, Ισπανία 59%, Βρετανία 58%).
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_04/07/2010_406821

προνομιακή μεταχείριση

Φαίνεται ότι «κοινωνικό πρόσωπο» στην Ελλάδα σημαίνει να διατηρούμε προνόμια σε βάρος της πλειοψηφίας για να εξαγοράζουμε συναίνεση και ψήφους.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_04/07/2010_406908

χρόνια πληγή της ελληνικής κοινωνίας.

Είναι ο βαθύς συντηρητισμός που οδηγεί τους κοινωνικούς φορείς να δίνουν μάχες οπισθοφυλακής, να λειτουργούν σαν να μην υπάρχει κρίση. Αντί να μελετήσουν σε βάθος τη νέα πραγματικότητα και να παλέψουν για να τοποθετηθούν σε καλύτερη θέση στο τοπίο -που αναγκαστικά σχηματίζεται έπειτα από χρόνια αποτελμάτωσης- προσπαθούν να συντηρήσουν το τέλμα. Αυτός ο συντηρητισμός είναι χρόνια πληγή της ελληνικής κοινωνίας.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_07/07/2010_1292071

Τι σημαίνει «ολίγιστος»

Mε δραστικές, αμείλικτες περικοπές στις ξέφρενες σπατάλες του κομματικού κράτους (και χωρίς να θιγεί στο παραμικρό το κοινωνικό κράτος) η οικονομία ήταν δυνατό να νοικοκυρευτεί. Αν διαλύονταν μεθοδικά οι απειράριθμες εταιρείες του Δημοσίου με τη χρυσοπληρωμένη (κομματική) στελέχωση. Αν απολύονταν οι (κομματικές) στρατιές των «ειδικών συμβούλων» στα υπουργεία, όπως και όλοι οι διορισμένοι στο Δημόσιο με πονηρές παρακάμψεις του ΑΣΕΠ τα τελευταία χρόνια. Αν αναλαμβανόταν τίμιος έλεγχος του «πόθεν έσχες» σε εργολήπτες του Δημοσίου, προμηθευτές νοσοκομείων και Ενόπλων Δυνάμεων, εφοριακούς, υπαλλήλους Πολεοδομίας – και κατάσχονταν περιουσίες. Αν στήνονταν, κατά απόλυτη προτεραιότητα, θεσμοί κρίσης, αξιολόγησης και ιεραρχικής διαβάθμισης των δημοσίων υπαλλήλων για να ενεργοποιηθεί η κρατική παραγωγικότητα. Και πολλά άλλα ανάλογα, του κοινού νου. Τότε, ίσως να μη χρειαζόταν καν δανεισμός και πάντως η δανειοληπτική αξιοπιστία της χώρας θα ήταν διαφορετική.
Το πολιτικό προσωπικό στην Ελλάδα δεν ανανεώνεται, αντλείται από τα πιο υποβαθμισμένα και ανυπόληπτα κοινωνικά στρώματα (συνδικαλιστές, κομματικές νεολαίες, γόνους επαγγελματιών της πολιτικής), η ψήφος των πολιτών είναι παγιδευμένη σε επιλογές ντροπής ή απελπισίας. Και το ενδεχόμενο να αρχηγεύουν ακόμα και οι ολίγιστοι, γίνεται αυτονόητα ανεκτό.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_04/07/2010_406911

απέναντι στο Μνημόνιο

Το ελληνικό κράτος έχει υπογράψει μια δανειακή σύμβαση βάσει της οποίας θα δανεισθεί 110 δισεκατομμύρια προκειμένου να μπορεί να πληρώνει μισθούς, συντάξεις, τα παλαιότερα αστρονομικά του χρέη και μερικές βασικές υπηρεσίες. Αν για κάποιον λόγο η σημερινή, ή και η επόμενη, κυβέρνηση τρελαθούν τελείως και θελήσουν να καταργήσουν ολικώς ή μερικώς το Μνημόνιο, ο μόνος άλλος δρόμος είναι αυτός της χρεοκοπίας και της επιστροφής στη δραχμή. Αλλος δρόμος σήμερα δεν υπάρχει, και ούτε αναμένεται να ανακαλυφθεί.
Η άρνηση και ο ευτελής λαϊκισμός είναι πάντοτε οι εύκολες λύσεις για έναν πολιτικό. Μόνο που αυτή τη φορά δεν θα διασώσουν κανέναν γιατί το κοινωνικό και πολιτικό τσουνάμι που θα ακολουθήσει μια χρεοκοπία θα σαρώσει πρώτα αυτούς που δεν θέλουν να το βλέπουν να έρχεται. Και, προφανώς, θα αναδείξει εκείνους τους λίγους που με εργασιομανή αφοσίωση τύπου Χρυσοχοΐδη θέλουν να αφήσουν έργο πίσω τους.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_04/07/2010_1292068

πλήττοντας την εικόνα της Ελλάδας

Η κρίση που περνάμε δεν είναι μόνο αποτέλεσμα κακής δημοσιονομικής διαχείρισης και δυσμενούς διεθνούς συγκυρίας. Είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιων επιπόλαιων και κοντόφθαλμων επιλογών ενός πολιτικού συστήματος που για χρόνια συγκάλυπτε τα προβλήματα της οικονομίας με δημιουργική λογιστική, αναβάλλοντας διαρκώς τις δύσκολες αποφάσεις. Ενα μείγμα ιδιοτέλειας, κομματοκρατίας, απειρίας και απρονοησίας εξέθρεψε την αναξιοκρατία και τη διαφθορά, καταστρέφοντας την παραγωγική βάση της οικονομίας και δημιουργώντας μία επίφαση ευημερίας με δανεικά.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_20/06/2010_405221

με δεδομένη την κατάρρευση

Είναι παραφροσύνη σκέτη, οι υπαίτιοι και αυτουργοί της οικονομικής χρεοκοπίας, της σπατάλης και κλοπής του κοινωνικού χρήματος, να τιμωρούν για τα δικά τους εγκλήματα τους αναίτιους, τα θύματα. Να ξεκινάνε περιορισμό των δημόσιων δαπανών με περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, τρελές αυξήσεις των έμμεσων φόρων που συντρίβουν τη φτωχολογιά, περικοπές του «κοινωνικού κράτους». Να μην διανοούνται, οι αχρείοι, να θίξουν τις δικές τους εξωφρενικές «αποζημιώσεις», τους πακτωλούς των κρατικών επιχορηγήσεων που οι ίδιοι έχουν αποφασίσει για τις συντεχνίες τους, το ασύδοτο χρήμα που ρέει στους κομματανθρώπους των κρατικών εταιρειών, της καμαρίλας τους.

Για μία και μόνη φορά, σε αυτή την πολύ κρίσιμη (για όλους, δίχως εξαίρεση) ώρα, ας γινόταν να σιωπήσουν οι «εξυπνάδες», ο μηδενιστικός αρνητισμός, η επαγγελματική, χρυσαμειβόμενη αρνησιπατρία, ο «προοδευτικός» χλευασμός κάθε ιερού και όσιου, η «δημοσιογραφία» και τηλεοπτική «ενημέρωση» που επιμένει να σκυλεύει το τυμπανιαίο και οδωδός κουφάρι της πατρίδας. Οχι να αλλάξουν οι άνθρωποι, να μεταμεληθούν, να μεταστραφούν από οδού πονηράς – αυτά δεν γίνονται. Μόνο να σιωπήσουν, απλά και μόνο, ώσπου να περάσει το κακό.

Μήπως και, αν ανασταλούν προς ώρας ο αλαζονικός αρνητισμός, οι συμπλεγματικοί κρωγμοί της αρνησιπατρίας, οι ακκισμοί της επηρμένης ιδιοτέλειας, ξεμυτίσει ο αξιόπιστος λόγος. Και καταφέρουμε να τον αφουγκραστούμε.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_22/06/2010_1291984

Η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε

Πού βρισκόμαστε, λοιπόν, δέκα χρόνια μετά την ένταξη στην ΟΝΕ; Κατ’ αρχάς, εντός της κι αυτό είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα για τη χώρα. Κατά δεύτερον, τώρα πρέπει να παλέψουμε για όσα δεν κάναμε την περασμένη δεκαετία. Δυστυχώς, σε χειρότερες συνθήκες. Εκτός από τη διεθνή οικονομική κρίση που τα κάνει όλα χειρότερα και η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη διαρκώς συρρικνώνεται. Αλλά η μάχη για την ανάταξη της οικονομίας είναι ζωτική για τη μελλοντική μας ευημερία και πρέπει να τη δώσουμε χωρίς δισταγμούς.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_20/06/2010_1291977

κατοχή ή διάσωση;

Διαχρονικά, οι πολιτικοί της νεότερης Ελλάδας ταύτιζαν τις σταδιοδρομίες τους με τις ανταγωνιστικές επιδιώξεις των μεγάλων δυνάμεων, παίζοντας με την τύχη στο χρηματιστήριο της ιστορίας. Ενδεικτικό ήταν ότι μετά την Επανάσταση του 1821 τα πρώτα ελληνικά κόμματα λειτούργησαν με τις ονομασίες «αγγλικό», «γαλλικό» και «ρωσικό», ταυτίζοντας τη μοίρα τους με τις αντίστοιχες «προστάτιδες δυνάμεις». Ετσι, καθ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα και μεγάλου μέρους του 20ού, οι ξένοι προωθούσαν εγχώρια πελατειακά σχήματα που πίστευαν ότι θα ευνοούσαν τα επί μέρους οικονομικά και στρατηγικά τους συμφέροντα. Αποκλεισμοί, επεμβάσεις, τελεσίγραφα, απειλές και νουθεσίες από τους ξένους βρέθηκαν συστηματικά στην ημερήσια διάταξη της χώρας μας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_20/06/2010_405311

Τα άκρα και το κενό

Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχει μεγαλύτερη αποδοχή από ποτέ για ουσιαστικές αλλαγές σε όσα γνωρίζαμε για την αγορά εργασίας και την κοινωνική ασφάλιση. Υπάρχει και μεγάλη αντίδραση. Οι περισσότεροι πολίτες βρίσκονται ανάμεσα στα δύο άκρα - αυτό της μοιρολατρικής αποδοχής των νέων μέτρων και αυτό που βρίσκει μέσα στην ταραχή ευκαιρία να αυξήσει την επιρροή του.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_20/06/2010_405312

Το τέλος μιας εποχής

Το πλέον προβληματικό ζήτημα στη διαδικασία αναδιαρθρώσεως της οικονομίας είναι ότι δεν έχει τέλος ορατό, αφού και μετά την εξάντληση της τριετίας και εάν όλα εξελιχθούν κατ’ ευχήν το δημόσιο χρέος υπολογίζεται ότι θα εγγίζει το 150% του ΑΕΠ. Είναι προφανές ότι απαιτείται προσπάθεια υπεράνθρωπη για να πεισθεί η ελληνική κοινωνία ότι η προσπάθεια αξίζει πράγματι τον κόπο. Είναι σαφές επίσης ότι οι τεχνικές του παρελθόντος -επικοινωνιακές και άλλες- δεν εξαρκούν. Και είναι βέβαιο ότι το ευρωπαϊκό σύστημα επίσης διέρχεται κρίση σοβαρότατη. Είναι το τέλος μιας εποχής, και άδηλο το μέλλον.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_20/06/2010_405310

πελατειακό πολιτικό σύστημα.

Προς το παρόν αισιοδοξία δημιουργεί μόνο η, μεταφυσική σχεδόν, πεποίθηση πως ο Ελληνας όταν ζορισθεί πολύ βγάζει από μέσα του ό,τι καλύτερο κρύβει: αντοχή, ένστικτο επιβίωσης, τη μεγάλη δύναμη της οικογένειας που λειτουργεί σαν δίχτυ προστασίας και βέβαια μια απαράμιλλη δημιουργικότητα.

31/05/10 01:05

άμισθοι πολιτικοί λειτουργοί της κοινωνίας ιδεολόγοι θεωρητικοί αναχωρητές της εξουσίας παραιτηθέντες του κρατικού μισθού ως πατέρες άγιοι του έθνους «ἑαυτούς καί ἀλλήλους και πάσαν τήν ζωήν υμών Marx, Kant, Makiaveli, Hadikton και λοιπών των Θεών σας παραθέσατε» βουλευτικό χρίσμα μοναστικής ιεροσύνης κουρά άγαμοι υπουργοί επίσκοποι διάκονοι ιδεολογίας οδοιπορούντες σε ισαποστολικές εκλογικές περιοδείες θα βρίσκετε στέγη και τροφή από πιστούς αγορεύοντας στις εκκλησίες των δήμων αφιερωμένοι στον μεγάλο σκοπό σας μάρτυρες σαν χρειαστεί εξιλαστήρια θύματα αποδιοπομπαίοι τράγοι ως αμνοί επί σφαγή καρτερικά υπομένοντας συκοφαντίες αφορισμένοι σχισματικοί εχθροί της επανάστασης ριγμένοι στην πυρά της ιερά εξεταστικής επιτροπής παραμυθία σας το όραμα ανάτασης της κοινωνίας ως άγιοι θα αναγνωριστείτε αφού κυλήσει η κεφαλή σας στις πλακόστρωτες πλατείες μετά την πτώση της γκιλοτίνας ενώπιον του αλαλάζοντος πλήθους το αίμα σας πάνω μας και πάνω στα παιδιά μας
http://www.ipromisedyoupoems.com/nocturne/hallowed-by-thy-name.html

Ευρώπη και ΔΝΤ εγγυώνται για την Ελλάδα

Η Ελλάδα δεν θα πτωχεύσει, θα αλλάξει. Θα κατανοήσουμε τι (μας) συμβαίνει, θα μπούμε ενεργά στον πόλεμο, θα αναλάβουμε εμείς την πρωτοβουλία διεύθυνσης της μεταρρύθμισης ή θα την αφήσουμε να εξελιχθεί ερήμην των Ελλήνων – κυνηγώντας ανεμόμυλους;..
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_13/06/2010_1291932

Πανοικονομισμός, λοιπόν.

Πιστέψαμε ξαφνικά ότι τα πάντα (;) σ΄ αυτή την κρίση και για τα χρόνια που θα ακολουθήσουν θα λυθούν (;) με αυστηρά οικονομικά μέτρα και μόνο (;). Με το όνειρο μιας σωτήριας ραγδαίας και θεαματικής οικονομικής ανάπτυξης, η οποία δεν φαίνεται στον ορίζοντα ούτε γνωρίζουμε σε ποια παιδεία και προετοιμασία των πολιτών θα στηριχθεί; Στη νοοτροπία και «την οικονομία τής κονόμας» που εκθρέψαμε; Ποιο ανθρώπινο δυναμικό κοινωνικά ευαισθητοποιημένο, ψυχικά και πνευματικά καθαρμένο, παιδευτικά και πολιτιστικά ετοιμασμένο θα επωμισθεί το ασήκωτο φορτίο τής ανάπτυξης;
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=122&artid=337392&dt=13/06/2010

ελληνικά πολιτικά «αναστήματα»

«Οι φιλόδοξες χώρες ορίζουν το τι θεωρούν για τις ίδιες απειλή βασιζόμενες στις στρατηγικές τους επιδιώξεις, όχι στους φόβους τους. Αντίθετα, οι παθητικές, χωρίς φιλοδοξίες χώρες διαμορφώνουν στρατηγικές υποταγμένες στις απειλές που υφίστανται» (ακόμα και από τεχνητά, ασήμαντα γειτονικά τους κρατίδια, θα πρόσθετα). «Δεν υπάρχει πιο θλιβερή κατάσταση για μια χώρα από το να προβάλλει τις εσωτερικές της αδυναμίες σαν βασικές αρχές που καθορίζουν τη στρατηγική της»
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_13/06/2010_404393

Η μεταμόρφωση της Ελλάδας

οι αντικοινωνικές συμπεριφορές που παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια δεν είναι προϊόντα ενός «εθνικού χαρακτήρα» ή αναπόσπαστα στοιχεία του που ταυτίζονται με την ιστορία του έθνους. Είναι, αντίθετα, εξαιρετικά ευμετάβλητα και εύπλαστα συμπτώματα μιας απόλυτα ορθολογικής συμπεριφοράς που αναπτύσσεται μέσα σ’ ένα συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο. Γιατί να μας ξαφνιάζει η μη συμμόρφωση με τους κανόνες, όταν πρυτανεύει η διαφθορά και η διεκδίκηση προνομίων σε βάρος του συνόλου και όταν τέτοιες συμπεριφορές επιβραβεύονται μέσω της ανομίας; Το αξιοπερίεργο, μάλιστα, και εκείνο που συνηγορεί στην απουσία ενός εθνικού χαρακτήρα, είναι η ηθική καθημερινή συμπεριφορά εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που συμμορφώνονται με τους κανόνες, αγνοώντας τα αντικίνητρα που τους περιβάλλουν: όλοι μας έχουμε συναντήσει ανθρώπους που κάνουν σωστά και σοβαρά τη δουλειά τους χωρίς να αποκομίζουν κάποιο υλικό κέρδος γι’ αυτό. Συχνά, μάλιστα, επιβαρύνονται και με κόστος.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_13/06/2010_404396

«Ζούμε στη χώρα της υπερβολής»

Οι κουβέντες περί του ελληνικού DNA «που είναι φτιαγμένο μόνο για νίκες» έχουν αντικατασταθεί από τη μιζέρια για «μια χώρα που έχει μπει ανεπιστρεπτί στην οδό της απωλείας».
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_13/06/2010_404397

στην εποχή της διαφθοράς

Με τη μεταπολίτευση, η κατάσταση όχι μόνο δεν βελτιώθηκε, αλλά εκτροχιάστηκε πλήρως. Οι λόγοι ήταν εν μέρει συστημικοί: πρώτα απ’ όλα, «ο ρόλος του κράτους στην οικονομική δραστηριότητα ενισχύθηκε σημαντικά», όπως παρατηρεί ο καθηγητής Οικονομικής Ιστορίας, Μιχάλης Ψαλιδόπουλος. Τα κοινοτικά κονδύλια αποτέλεσαν δέλεαρ για τους ούτως ή άλλους διεφθαρμένους λειτουργούς, οι οποίοι περιορίζονταν παλαιότερα στις εξυπηρετήσεις και το «βόλεμα» ημετέρων· οι ροές κεφαλαίων έγιναν πιο εύκολες και η Ελλάδα πιο εύπορη χώρα, με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν χιλιάδες ευκαιρίες για τους αετονύχηδες, ιδιαίτερα σε τομείς όπως ο τουρισμός, η οικοδομή, οι κατασκευές, τα δημόσια έργα και η άμυνα. Με άλλα λόγια, ο παράνομος πλουτισμός ήταν απλώς το επόμενο βήμα στην προδιαγεγραμμένη πορεία της «ανομικής» ελληνικής πολιτείας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_13/06/2010_404424

Να τους αμνηστεύσουμε όλους

Η Ελλάδα είναι σήμερα ένα τέλμα, εφιαλτικός πνιγμός αδιεξόδου. Και οι συντελεστές του ιστορικού αυτού εγκλήματος είναι συγκεκριμένοι, επώνυμοι, δυνάστες του λαϊκού σώματος, ασύδοτοι φεουδάρχες. Δεν έχει νόημα να τιμωρηθούν κάποιοι σαν αποδιοπομπαίοι τράγοι, τίποτα δεν αλλάζει. Θα αλλάξουν όλα, αν πάψουμε να τους εμπιστευόμαστε, να πιστεύουμε ότι είναι πάλι αυτοί που «θα μας βγάλουν από την κρίση»! Σε πείσμα και της στοιχειωδέστερης λογικής. Ωσάν να είναι ποτέ δυνατό ο ναρκομανής να διαχειριστεί τη δίωξη των ναρκωτικών, ο μαστροπός να αστυνομεύσει την εμπορία της σάρκας.

Να τους αμνηστεύσουμε όλους. Αρκεί να πάνε στα σπίτια τους, να απαλλάξουν την κοινωνία από τις «υπηρεσίες» τους. Να συγκαλέσουν Συντακτική Εθνοσυνέλευση για καινούργιο Σύνταγμα, να παραδώσουν σε κυβέρνηση προσωπικοτήτων και να εξαφανιστούν. Να σωθούν και να σώσουν.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_06/06/2010_1291848

Υπάρχει ακόμη ελπίδα;

Αν δεν αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς και στο πολιτικό σύστημα, δεν υπάρχει ελπίδα: η κατάρρευση θα είναι αναπότρεπτη. Δίχως άλλο, την κύρια ευθύνη τη φέρουν οι πολιτικοί. Ενα μερίδιο ωστόσο βαρύνει και τους πνευματικούς ανθρώπους.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_99_06/06/2010_403553

ο ελληνικός λαός στηρίζει τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις

Κάτι που διαρκώς ξεχνάμε στην Ελλάδα είναι ότι η δημοκρατία δεν είναι δώρο χωρίς τίμημα. Προσφέρεται μαζί με τις ευθύνες.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_06/06/2010_1291842

Μακρυγιάννης: μια νέα ανάγνωση (II)

Ίσως μια νέα ανάγνωση του Μακρυγιάννη μάς αποκαλύψει στοιχεία του σημερινού μας προβλήματος, όχι σαν συμπτώματα παρακμής, αλλά μάλλον αβελτηρίας. Αν συνεπώς αναγνωρίσουμε ότι τα παραδοσιακά μας πρότυπα δεν λειτούργησαν σωστά, θα πρέπει να αναζητήσουμε νέα ώστε να οικοδομήσουμε δικαιότερη και πιο ενάρετη κοινωνία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_16_06/06/2010_403557

Ζούμε μια κρίση ταυτότητας

Όσοι έχουν κάτι φοβούνται πως θα το χάσουν, και οι άλλοι στερούνται πλέον και το δικαίωμα στο όνειρο. Παντού κυριαρχεί η ανασφάλεια για το μέλλον και η καχυποψία για τους συμπολίτες μας. Εκτός συνόρων, βλέπουμε ότι είμαστε πιο απομονωμένοι από ποτέ, χωρίς κανένα συγκριτικό πλεονέκτημα πλέον έναντι άλλων χωρών στην περιοχή (όταν κάποτε ήμαστε η μόνη χώρα-μέλος και του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.). Επιπλέον, γίναμε αντικείμενο διεθνούς χλεύης για το οικονομικό αδιέξοδό μας. Δεν έχουμε πού να ακουμπήσουμε παρά ο ένας στον άλλον. Και αντί η μοναξιά αυτή να μας ενώνει, μας αποξενώνει ακόμη περισσότερο. Παραμένουμε θύματα των αδύναμων θεσμών, της έλλειψης προσωπικής πειθαρχίας και της ανομίας, που μας έφεραν έως εδώ.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_06/06/2010_1291840

η λογική του ώριμου φρούτου

Η διαφθορά σε αυτή τη χώρα δεν έχει ούτε μπλε ούτε πράσινο χρώμα. Το σαράκι της είχε αχρωματοψία όταν εξαπλώθηκε στο DNA των κομμάτων και στον κρατικό μηχανισμό. Τώρα μάλιστα που άνοιξαν οι ντουλάπες είναι προφανές πως λίγοι μπορούν να ισχυρισθούν ότι δεν έχουν σκελετούς...

Με άλλα λόγια, οι πολιτικοί μας ηγέτες «βγάζουν τα μάτια τους» στο τέλος. Η πατρίδα μας περνάει τη μεγαλύτερη κρίση μετά τη χούντα και αν στο τέλος πτωχεύσει, θα πτωχεύσουν και αυτοί μαζί, όλοι.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_06/06/2010_1291839

«Το ΔΝΤ έχει μεταβληθεί σε επιτελείο των πλουσιότερων χωρών του κόσμου»

Και το ελληνικό κράτος έχει αγγίξει στο παγόβουνο της πτώχευσης. Προφανώς διολισθαίνει με μαθηματική ακρίβεια σε στάση πληρωμών, το τεχνικό default ή, σε απλά ελληνικά, σε πτώχευση, ακολουθώντας τον δρόμο της Ουγγαρίας. Οι Ελληνες, οι Πορτογάλοι και οι Ισπανοί πρέπει να απαιτήσουν δυναμικά να γίνουν πράξη όλα όσα τους είχαν υποσχεθεί προεκλογικά οι σοσιαλιστές ηγέτες τους, τα οποία ήταν εντελώς αντίθετα με όσα υποδεικνύει η Ε. Ε. και το ΔΝΤ. Και είναι ειρωνεία της Ιστορίας που αυτές οι τρεις χώρες, η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία, είχαν δει την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση σαν ένα μέσον για να σταθεροποιήσουν τη δημοκρατία, ύστερα από δικτατορίες στις οποίες μη αιρετοί αξιωματούχοι και ξένοι ηγέτες υπαγόρευαν την οικονομική πολιτική. Το πρόβλημα φυσικά δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές τις τρεις χώρες, αλλά είναι γενικότερο. Και αναδεικνύει την υποταγή της εθνικής πολιτικής στην παγκοσμιοποιημένη οικονομική εξουσία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_06/06/2010_403462

επιστροφή στη δραχμή

Ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει η Ελλάδα είναι να γίνει ανταγωνιστική και για να το καταφέρει αυτό θεωρεί ότι πρέπει η χώρα να επιστρέψει στη δραχμή, να την υποτιμήσει. Για να εξηγήσει πώς θα βοηθηθεί η Ελλάδα από μία τέτοια εξέλιξη φέρνει το παράδειγμα του τουρισμού. «Εφ’ όσον είναι άδεια τα ξενοδοχεία, μας εξηγεί, είναι σημαντικό να τα γεμίσουν ξένοι τουρίστες, κάτι που θα γινόταν πιο εύκολα αν η Ελλάδα επέστρεφε στη δραχμή και την υποτιμούσε». Ο Σταρμπάτι είναι απολύτως βέβαιος ότι η Ελλάδα δεν θα καταφέρει ποτέ να δώσει πίσω τα χρήματα από το πακέτο βοήθειας. «Μοιάζει με ένα κολυμβητή», μας λέει, «που προσπαθεί να φθάσει στην όχθη, αλλά δεν καταφέρνει να πολεμήσει τα ρεύματα. Η Ελλάδα δεν ακολουθεί πια δική της πολιτική. Ακολουθεί την πολιτική που επιβάλλουν οι Βρυξέλλες και η Ουάσιγκτον, μέσω της Κομισιόν και του ΔΝΤ. Εγώ λατρεύω τους Ελληνες, είναι περήφανοι, ειλικρινείς και δεν θέλω πια οι Ελληνες απλά να ακολουθούν, αλλά να ορθώσουν πάλι το ανάστημά τους».
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_100014_06/06/2010_403478

οι πολιτικοί μας ηγέτες «βγάζουν τα μάτια τους»

Η Ελλάδα έχει σήμερα μια μεγάλη ευκαιρία, να θεραπεύσει αμαρτίες και παθογένειες δεκαετιών και να πάρει τον δρόμο μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής οικονομίας. Προς το παρόν βλέπουμε μια κυβέρνηση που, με 2 - 3 εξαιρέσεις, δεν θεωρεί ότι είναι δικό της αυτό το στοίχημα και βάζει τρικλοποδιές στον εαυτό της και στη χώρα. Και μια αντιπολίτευση που θυμίζει φοιτητική παράταξη σε αμφιθέατρο και όχι κόμμα εξουσίας σε στιγμές ιστορικής κρίσης. Αφήνω για μιαν άλλη φορά πώς πρέπει να μοιάζει όλο αυτό σε αυτούς που μας παρακολουθούν έξω...
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_06/06/2010_1291839

κατάρρευση του κρατικοδίαιτου μοντέλου

Αυτό που ζούμε σήμερα εμφανίζεται ως πολλαπλή κρίση. Στην ουσία όμως είναι μία κρίση με πολλά πρόσωπα. Εχουμε ανακοπή της καρδιάς του έθνους, η οποία ήταν το κράτος. Αυτό τροφοδοτούσε με χρήμα λογικές και παράλογες δραστηριότητες, την αεριτζίδικη επιχειρηματικότητα, τη μεγαλύτερη, αναλογικά, βιομηχανία των ΜΜΕ σε όλο τον κόσμο (σε αριθμό επιχειρήσεων και ουχί πωλούμενων προϊόντων), φούσκες σε κάθε επίπεδο. Κυρίως χρηματοδοτούσε αυτό που ευφημίζεται ως «κοινωνική συνοχή». Στην ουσία επρόκειτο περί κοινωνικής συνενοχής. Ετσι η πολιτική αντί να λύνει προβλήματα, λάδωνε εκείνους που τα υφίσταντο.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_30/05/2010_1291795

Από την πολιτική, στις μικροπολιτικές

Ο ελληνικός κλονισμός αναζητάει απεγνωσμένα ερείσματα ψύχραιμης αναλυτικής σκέψης και ερμηνευτικά εργαλεία. Δεν είναι μόνο η «πρωτόγνωρη κρίση» αλλά και η αίσθηση της φτώχειας και ανεπάρκειας των προβεβλημένων προσώπων που μέχρι σήμερα κυριαρχούσαν στην πολιτική σκηνή και στον δημόσιο βίο. Το έλλειμμα παιδείας, όταν όλα τα κεφάλαια είναι ανοιχτά και αναθεωρούνται, δεν αναπληρώνεται από σποραδικές φωνές ανακουφιστικής επάρκειας και ανοιχτής σκέψης. Ο εγκλωβισμός σε σχήματα και οι στρεβλώσεις λειτουργούν μόνο πολωτικά ανακυκλώνοντας μίσος και αναθυμιάσεις.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_30/05/2010_402817

«οι πολιτικοί τα παίρνουν»

Είναι θέμα χρόνου: σύντομα η πίεση για κάθαρση του πολιτικού συστήματος θα γίνει αφόρητη. Οι πολιτικοί θα αναγκαστούν να αναλάβουν στα σοβαρά την προσπάθεια να περισώσουν κάποια αξιοπιστία και αυτό δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε νέες αποκαλύψεις χρηματισμού. Αν οι πολιτικοί δεν πείσουν τον λαό ότι άλλαξαν τα πάντα, τότε τα γεγονότα θα τους ξεπεράσουν - και είναι απρόβλεπτο τι θα τους αντικαταστήσει. Η κρίση είναι ο καταλύτης· τίποτα δεν θα είναι όπως πριν.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_30/05/2010_402818

Πολιτικοί ηγέτες και κοινωνία

η «νέα Μεγάλη Ιδέα» αντί να δημιουργήσει πλούτο πραγματικό, διαμόρφωσε εικονική πραγματικότητα, εξέθρεψε διαφθορά, που άρχισε πλέον να ταυτοποιείται και να εξειδικεύεται σε πολιτικά πρόσωπα. Από μιαν άποψη πρόκειται για καλή αρχή. Αλλά επειδή η διαδικασία άργησε να ξεκινήσει και επειδή οι αποκαλύψεις συμβαίνουν σε μία εποχή οδυνηρής για τους πολίτες οικονομικής κρίσεως, το αποτέλεσμα θα είναι πιθανότατα η περαιτέρω απαξίωση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος. Τυπικώς, κενό εξουσίας δεν υφίσταται. Επί της ουσίας, όμως, η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους πολιτικούς ηγέτες τους έχει κλονισθεί ίσως ανεπανόρθωτα.

Παράλληλα, η «νέα Μεγάλη Ιδέα» της πλήρους ενσωματώσεως στην Ευρωπαϊκή Ενωση ενδέχεται να αρχίσει σταδιακώς να αμφισβητείται διότι συνεδέθη αποκλειστικά με την υλική ευημερία. Και έπειτα από τριάντα χρόνια πλαστής ευημερίας, που εστηρίζετο στον δανεισμό και μόνον, η κοινωνία καλείται να καταβάλει το τίμημα της αφροσύνης όλων. Η κατάσταση δεν έχει προηγούμενο και οι εξελίξεις είναι απρόβλεπτες.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_31/05/2010_1291794

έχετε δει την «Καζαμπλάνκα»?

1. Κανένα ντιλ και καμία συμφωνία με συμφέροντα που ζουν από το κράτος δεν παρέχει πολιτική κάλυψη διαρκείας. Αντιθέτως, η πίεση αυξάνεται μετά το πρώτο ντιλ, ενώ και η κοινή γνώμη είναι πια αρκετά «ψαγμένη» για να μην τιμωρεί τον συμβιβασθέντα πολιτικό.

2. Οσο απαραίτητοι και αν είναι οι «ανθρωποι για τις βρώμικες δουλειές» και τα σχετικά τους τρικ, δεν υπάρχει περίπτωση στο τέλος να μη λερωθείς και εσύ ο ίδιος από τη βρώμα τους, όσο σφικτό και αν είναι το χαλινάρι.

3. Ενας πρωθυπουργός σε μια χώρα σαν την Ελλάδα πρέπει να έχει έναν εκπληκτικό μηχανισμό ελέγχου συμβούλων, συνεργατών κ.ά. στο άμεσο περιβάλλον του, γιατί οι πειρασμοί και οι σειρήνες της διαπλοκής και της διαφθοράς είναι άκρως επικίνδυνοι, καθώς μάλιστα πολλοί έχουν βουτηχτεί στην αρρωστημένη αντίληψη πως «έλα μωρέ, όλοι έτσι έκαναν»
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_30/05/2010_1291792

«Πολεμικό συμβούλιο»

Η εφημερίδα Wall Street Journal αποκάλυψε στις 26 Φεβρουαρίου ότι το ίδρυμα του Σόρος συμμετείχε στο «πολεμικό συμβούλιο» διαφόρων κερδοσκοπικών funds, το οποίο έλαβε χώρα στις 8 Φεβρουαρίου στο Μανχάταν, όπου χαράχθηκε η γραμμή της επίθεσης στο ευρώ, βάσει της εκτίμησης ότι η Ελλάδα ήταν ο αδύνατος κρίκος, ο οποίος θα παρέσυρε ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Το ίδρυμα Πόλσον, η Bank of America και η Goldman Sachs ήρθαν να συμπράξουν, σύμφωνα με την ίδια εφημερίδα, στην εκστρατεία κατά του ευρωπαϊκού νομίσματος.

οι ευρωσκεπτικιστές

Το πρόβλημα, όπως το περιγράφει ο κ. Ναπολιτάνο, συνίσταται στο ότι η Ευρώπη είναι Ενωση κατά περίσταση, που απαξιώνεται από τις εθνικές κυβερνήσεις, όταν δεν ευνοεί τους στόχους τους. Χώρες της Βόρειας Ευρώπης όπως η Γερμανία αρέσκονται στο να επιπλήττουν τους δαπανηρούς και απείθαρχους εταίρους του Νότου. Ομως η Γερμανία και η Γαλλία ήταν εκείνες που απέδειξαν πέραν πάσης αμφιβολίας την αναποτελεσματικότητα των μηχανισμών της Ευρωζώνης, όταν το 2005 αρνήθηκαν να πληρώσουν τα πρόστιμα για την παραβίαση του Συμφώνου Σταθερότητας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_30/05/2010_402820

«Όλη η Ελλάδα ένας Ευαγγελισμός»

«Όπως είναι το νοσοκομείο, έτσι είναι και ολόκληρη η χώρα. Επί δεκαετίες οι Έλληνες πολιτικοί κατακερμάτιζαν τις Υπηρεσίες, εξατομίκευαν διοικήσεις, για να μπορούν να κάνουν όσο το δυνατόν περισσότερους από τους ‘παρατρεχάμενους’ διευθυντές. ‘Πρόκειται για σοβαρή ασθένεια’, λέει ένας γιατρός».
http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν/die-zeit-«όλη-η-ελλάδα-ένας-ευαγγελισμός»

«απαξιώνονται και εξευτελίζονται»

Oταν έλληνες πολίτες, άλλοτε λιγότεροι, άλλοτε περισσότεροι, αισθάνονται την ανάγκη να διαδηλώσουν μπροστά από το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη, φωνάζοντας «να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή» και «κλέφτες, κλέφτες», μπορεί να είναι υπερβολικό, μπορεί να είναι άδικο, αλλά κάτι σημαίνει. Και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι δεν είναι και τόσο λίγοι αυτοί που καταλήγουν σε τέτοιες υπερβολές.
Κάτι σημαίνει και κάτι συμβαίνει.
Ολα αυτά είναι μόνο ένα μέρος της γενικής εικόνας- υπάρχουν και άλλα που θα ακολουθήσουν... Ποιας εικόνας; Κακά τα ψέματα, αναξιοπρεπείς πολιτικοί και αδίστακτοι κομματάρχες φιλοτέχνησαν με τη Βουλή το απεχθέστερο πορτρέτο της ελληνικής φαυλοκρατίας.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=333470&dt=23/05/2010

οι λησμονημένες μειοψηφίες

Είναι η άλλη Ελλάδα, όλοι εκείνοι που (πολλές φορές μέσα σε μια απέραντη μοναξιά…) προσπαθούν να κάνουν καλά τη δουλειά τους, με σεβασμό στην κοινωνία, όχι σε βάρος της. Είναι οι μειοψηφίες που έχουν κρατήσει όρθια τη χώρα –άλλωστε, κάθε καλό από μειοψηφίες ξεκίνησε. Εχουν αποφασίσει «να παίξουν τα ρέστα τους», ξέρουν ότι και πάλι αυτοί θα ματώσουν, αλλά ευελπιστούν ότι τώρα τα πράγματα θα αλλάξουν, ότι μετά από λίγα πολύ δύσκολα χρόνια το τοπίο θα είναι διαφορετικό. Αυτοί περιμένουν έργα, μια κυβέρνηση των αρίστων και δράση με σχέδιο, συνέπεια, αποτελεσματικότητα και αποφασιστικότητα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_15_23/05/2010_402059

Η Ευρώπη χρειάζεται ριζοσπαστικές αλλαγές

The Guardian
...είτε η Ευρωζώνη θα οδεύσει προς τη δημοσιονομική ένωση, με επιπλέον απώλεια εθνικής κυριαρχίας των χωρών-μελών της και με την έξωθεν επιβεβλημένη δραστική μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος· ή ορισμένα αδύναμα μέλη θα πέσουν, είτε στο εσωτερικό της ζώνης, είτε εκτός αυτής, αφού θα την εγκαταλείψουν. Οπότε θα παρατηρηθεί ακόμη μεγαλύτερη φυγή κεφαλαίων από τους αδύναμους προς τους ισχυρούς, δηλαδή από την Ευρωζώνη προς άλλες κατευθύνσεις ή εντός της σημερινής Ευρωζώνης προς τη Γερμανία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_23/05/2010_402093

λόγω «πολιτικού κόστους»

Αντί να συζητάμε για αναδιάρθρωση του χρέους, καλό θα είναι να επικεντρωθούμε στην εφαρμογή του προγράμματος διάσωσης. Το πρόγραμμα εμπεριέχει όλες τις μεταρρυθμίσεις που συζητάμε εδώ και δεκαετίες αλλά δεν τις εφαρμόζουμε λόγω «πολιτικού κόστους». Εκ βάθρων μεταρρύθμιση ασφαλιστικού, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, εισαγωγή αποτελεσματικού μηχανισμού ελέγχου των δαπανών, μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας, ουσιαστική απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας κ. λπ. Τα πρώτα δείγματα γραφής στις διαρθρωτικές παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών για να λειτουργήσει ο ανταγωνισμός δεν είναι ενθαρρυντικά. Οι ενδοκυβερνητικές διαφωνίες ως προς τον τρόπο εφαρμογής των μέτρων, με ορισμένους να προτιμούν απελευθέρωση στα χαρτιά μόνο, δείχνει ότι η λογική του πολιτικού κόστους δεν έχει ξεπεραστεί. Επιβεβαιώνονται έτσι οι αμφιβολίες που εξέφρασε πρόσφατα ο πρόεδρος του ΣΕΒ κατά πόσο ένα κρατικοδίαιτο πολιτικό σύστημα είναι σε θέση να απελευθερώσει την οικονομία από τα δεσμά του κρατισμού.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_23/05/2010_402094

καινούργιο Σύνταγμα

Τον επιχειρηματικό κόσμο στην Ελλάδα τον διέφθειρε, σχεδόν αποκλειστικά, η κομματοκρατία: πηγή κάθε φαυλότητας, κάθε καθυστέρησης, κάθε συμφοράς του τόπου. Εφεύρε τα χαριστικά δάνεια στις επιχειρήσεις, με αντάλλαγμα αυτές να προσλαμβάνουν ως υπεράριθμους μισθωτούς τους ψηφοφόρους συγκεκριμένου κόμματος ή πολιτευτή. Και όταν ο κομματικός ανταγωνισμός μεταφέρθηκε στο επίπεδο της διαφημιστικής ισχύος (ποιος θα παραπλανήσει πιο έντεχνα τις μάζες), εδραιώθηκε η «διαπλοκή» αετονύχηδων επιχειρηματιών με αδίστακτους κομματανθρώπους: Οι επιχειρηματίες να χρηματοδοτούν τα κόμματα, τα κόμματα να παραδίνουν το κράτος για διαγούμισμα στους επιχειρηματίες – υπερκοστολογημένα δημόσια έργα, μυθώδεις «προμήθειες» από εξυπηρέτηση παραγγελιών του Δημοσίου.

Δεν έχει νόημα να ψάχνουμε για ιεραπόστολους, ανθρώπους με ουσιαστικές φιλοδοξίες και τόλμη ζητάμε.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_23/05/2010_402092

Η απειλή της εξάπλωσης της ασθένειάς μας

Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής κρίσης, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια της αδράνειας και της αναβολής ριζικών αλλαγών. Καταρχάς, οι πολιτικές μας δυνάμεις χρειάζονται ανανέωση και βαθιά αλλαγή νοοτροπίας που θα βάλει τέλος στις προσωπικές σκοπιμότητες και τους τακτικισμούς. Τα μέτρα που μας επιβάλλονται από τους εταίρους είναι άκρως επώδυνα, αλλά δυστυχώς αναγκαία. Η αναζήτηση ευθυνών στο χείλος του γκρεμού μόνο επιδείνωση της καταστάσεως μπορεί να προκαλέσει. Η απάντηση στην κρίση απαιτεί συνοχή και σύμπνοια και κανένας πολιτικός προσανατολισμός δεν περισσεύει. Τέλος, ο χειρότερος σύμβουλός μας θα ήταν μια πολιτική αυτοαπομόνωσης από την θεσμική μας οικογένεια – την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Είναι καιρός να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη, και ο καθένας μας –ξεχνώντας συνωμοσιολογικές νοοτροπίες του παρελθόντος– να αναλάβει το προσωπικό μερίδιο των ευθυνών του.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_23/05/2010_402098

«Να καεί η Βουλή»

Ενα ολόκληρο σύστημα πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής αντιλήψεως καταρρέει και κανένα λογικό επιχείρημα δεν είναι δυνατόν να προβληθεί για να αντισταθμίσει την οργή και το αίσθημα αδικίας, όχι αυτών που διαδηλώνουν στους δρόμους, αλλά της σιωπηρής πλειονότητας.

Υπάρχει κίνδυνος διαρκούς εξασθενήσεως των λογικών επιχειρημάτων και το αίτημα των πολιτών, που εύκολα μετατρέπονται σε όχλο, ενδέχεται αν κωδικοποιηθεί σε «αίμα στην αρένα», με διαρκή απαξίωση του πολιτικού συστήματος. Και τότε ίσως ανακύψει δραματικά θέμα πολιτικής σταθερότητος. Τίποτε δεν είναι πλέον δεδομένο.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_23/05/2010_402097

ποιος κυβερνά

«Δεν ξέρω τι έχω κάνει, αλλά δεν μπορώ να σας πω ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο»
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_23/05/2010_402100

πολιτική απονομιμοποίηση

Η κοινωνική δυναμική θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο θα καταστεί δυνατή η επιβίωση κυρίως των μεσοστρωμάτων, δηλαδή από την οξύτητα της οικονομικής κρίσης. Προς το παρόν, έχουμε δει μόνο την «κορυφή του παγόβουνου». Οσο η κρίση θα μετατρέπεται από πληροφορία σε επώδυνο βίωμα, τόσο η πολιτική κατάσταση θα αποσταθεροποιείται.
Για πρώτη φορά μεταπολεμικά θα απειληθεί μαζικά η επιβίωση της μεσαίας τάξης και κατ’ επέκταση η αναπαραγωγή της υφιστάμενης κοινωνικής δομής..
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_23/05/2010_402120

120 δισ. για χάρη μας

Η προσφυγή της χώρας στον μηχανισμό στήριξης δεν ανέστρεψε το κλίμα στις διεθνείς αγορές. Αντιθέτως, ανέδειξε ακόμη περισσότερο τους παράγοντες που δυσχεραίνουν την πορεία προς την εξυγίανση της οικονομίας: έναν κρατικό μηχανισμό που αντιστέκεται στις αναγκαίες προσαρμογές και έναν πολιτικό κόσμο απρόθυμο να στερηθεί την πηγή της ισχύος του, που δεν είναι άλλη από τον υπερτροφικό δημόσιο τομέα. Επιπλέον, προστέθηκε στην εικόνα και ο κίνδυνος της κοινωνικής αναταραχής.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_12_23/05/2010_402138

για τις εθνικές τραγωδίες

...πρώτη φορά ίσως στην ιστορία μας είναι τόσο χαμηλά, σχεδόν ανύπαρκτα τα στοιχεία του ήθους, της μόρφωσης και του πολιτισμού, δηλαδή οι τρεις πυλώνες που συντελούν, ώστε μια κοινωνία, ένας λαός, να αποτελεί μια υπολογίσιμη δύναμη παραγωγής πλούτου, υλικού και πνευματικού.

Πρέπει να σώσουμε την πατρίδα μας και από την οικονομική κρίση αλλά και από τα προδοτικά σχέδια που εξυφαίνονται στο σκότος από δυνάμεις και πρόσωπα που χρησιμοποιούν αυτήν ακριβώς την κρίση εις βάρος των πιο ιερών εθνικών μας συμφερόντων.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_16/05/2010_400807

το ποτάμι έχει βαλτώσει

Την αίσθηση ακριβώς ότι το ποτάμι του χρόνου έχει βαλτώσει στον τόπο μας, μέσα από τις αλλεπάλληλες επαναλήψεις των ίδιων και των ίδιων (στο επίπεδο είτε των προσώπων και των κομμάτων είτε των διακηρύξεών τους είτε των μονότονα επαναλαμβανόμενων ομοειδών σκανδάλων), αποκτά όποιος έχει κάπως γερή μνήμη ή, αν το μνημονικό του είναι καταπονημένο, αναδιφά τις πίσω σελίδες.

Διαφθορά, σπατάλη, ανοργανωσιά, διαπλοκή, πελατειακό σύστημα... Λαϊκότροπα, θα κατέληγε κανείς στο συμπέρασμα «Τι ’χες Γιάννη, τι ’χα πάντα». Επί το λογοτεχνικότερον, θα αποφαινόταν «ουδέν νεότερον από το ελληνικό μέτωπο». Και στη μια και στην άλλη περίπτωση πάντως την ίδια αίσθηση θα είχε: ότι ο χρόνος λίμνασε, κι ο ίδιος βρίσκεται βουλιαγμένος μες στο τέλμα του, χωρίς ανάσα.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_16/05/2010_1291708

στα πρόθυρα της χρεοκοπίας

Πάνω από τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ εκτινάχθηκε στο τέλος Μαρτίου το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης, σημειώνοντας αύξηση 11,8 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε τρεις μόλις μήνες και φτάνοντας στα 310,38 δισεκατομμύρια ευρώ ή στο 131% του ΑΕΠ.

Τα στοιχεία που δημοσιοποίησε χθες το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους εξηγούν γιατί η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Το χρέος σε όρους κεντρικής κυβέρνησης αυξήθηκε κατά περίπου 110 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε μόλις μία εξαετία. Μπορεί κάποτε να κρυβόταν κάτω από μια μη διατηρήσιμη ανάπτυξη, αλλά τώρα με την ελληνική οικονομία σε ύφεση, απέκτησε μια δυναμική που προκαλεί τρόμο. Σημειώνεται ότι το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης δίνει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα του δημοσιονομικού προβλήματος, αφού δεν εξαιρείται το χρέος του Δημοσίου, δηλαδή τα ομόλογα, που έχουν στην κατοχή τους οι φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα και κυρίως τα ασφαλιστικά ταμεία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_100083_20/05/2010_401573

ζητήται Χάκερ για την Ελλάδα

Ένας λαμπρός λετονός επιστήμονας που αποφάσισε να γίνει χάκερ και να αποκαλύψει τους παχυλούς μισθούς που εξακολουθούν να λαμβάνουν οι κρατικοί αξιωματούχοι της χώρας, την ίδια στιγμή που τα αυστηρά μέτρα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έχουν «γονατίσει» την τοπική κοινωνία.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=2&artId=302393&dt=16/05/2010

Προτιμότερο το χάος από τον εμπαιγμό

Αυτό που και τυπικά κατέρρευσε στις 23 Απριλίου δεν είναι η ελληνική οικονομία. Η υποχρεωτική παραίτησή μας από την κρατική ανεξαρτησία και αυτοδιαχείριση απλώς συγκεκριμενοποιεί τη συντελεσμένη από καιρό κατάρρευση της δημοκρατίας στην Ελλάδα.

...πόσο αφόρητο είναι για τον Ελληνα να ντρέπεται για την πατρίδα του, πόσο βασανιστικά λαχταράει συλλογική αξιοπρέπεια, τεκμηριωμένη περηφάνια. Εχει καταρρεύσει το πολιτικό σύστημα και μαζί του το κράτος και η οικονομία. Ομως, δεν έχει καταρρεύσει η ελληνική κοινωνία, διαθέτει ακόμα εφεδρείες ποιότητας αμόλευτες από την κομματική σιχαμάρα. Αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με τις αρμοδιότητες που του απομένουν, τολμήσει την επιστράτευση αυτής της ποιότητας και μας οδηγήσει σε πραγματική μεταπολίτευση και Συντακτική Εθνοσυνέλευση, ξαναγεννιέται ελπίδα. Αλλά, προσοχή: Σε κυβέρνηση προσωπικοτήτων δεν χωράει ούτε ελάχιστο δείγμα από το πολιτικό προσωπικό των τελευταίων τριάντα χρόνων της αποτροπιαστικής κομματοκρατίας. Προτιμότερο το χάος από τον εμπαιγμό.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_16/05/2010_1291711

η Αμερική δεν είναι Ελλάδα

Αντιθέτως, η Ελλάδα έχει πέσει σε παγίδα. Την εποχή των παχιών αγελάδων για τη χώρα, το κόστος των υπηρεσιών και οι τιμές των αγαθών αυξήθηκαν με πολύ ταχύτερους ρυθμούς απ’ ό,τι στην υπόλοιπη Ευρωζώνη. Αν η Ελλάδα είχε δικό της νόμισμα, θα μπορούσε να το υποτιμήσει, επιδιορθώνοντας έτσι την ανωμαλία. Δεν έχει όμως και γι’ αυτόν τον λόγο βρίσκεται αντιμέτωπη με μια παρατεταμένη περίοδο αποπληθωρισμού και μηδενικής ανάπτυξης.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_75_16/05/2010_401203

επίσπευση της καταρρεύσεως

...στα 36 χρόνια της μεταπολιτεύσεως οι συνολικά 14 εξεταστικές ή προανακριτικές επιτροπές που συγκροτήθηκαν, κατέληξαν σε άκαρπο αποτέλεσμα. Οτι εξέδωσαν τρία, τέσσερα ή και πέντε «πορίσματα». Οτι ουσιαστικά λειτούργησαν ως μηχανισμός συγκαλύψεως ή συμψηφίσεως των σκανδάλων...

Το πιθανότερο είναι, λοιπόν, πως οι μεγαλόστομες εξαγγελίες για ριζική εξυγίανση του πολιτικού συστήματος και οι μεγάλες προσδοκίες που δημιουργούν σε μερίδα των πολιτών, θα έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Δηλαδή, τη γενίκευση της λαϊκής κατακραυγής και την επίσπευση της καταρρεύσεως. Διότι οι πολίτες αξιώνουν άμεσα και απτά αποτελέσματα. Οχι επικοινωνιακά τρυκ...

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_76_16/05/2010_401202

«κακά νέα».

Ο κίνδυνος που ελλοχεύει είναι το ταχύρρυθμο ξεπούλημα της Ελλάδας έναντι πινακίου φακής. Θα γίνει πράξη αν δεν υπάρξει συλλογικό σχέδιο και αναπτυξιακή αντίδραση, αν πνιγούμε από το δηλητηριώδες νέφος εκδικητικού λαϊκισμού, απόγνωσης και τυφλών σώμα με σώμα συγκρούσεων, αν βυθιστούμε σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση - στη ρουφήχτρα του «αποπληθωρισμού». Το υπαινίχθη ο Στρος Καν, προκύπτει άλλωστε από την εμπειρία άλλων χωρών που έχουν υπαχθεί σε προγράμματα του ΔΝΤ - από τις «τίγρεις» της Απω Ανατολής έως τους βόρειους γείτονές μας. Η απειλή λέγεται αφελληνισμός τραπεζών, επιχειρήσεων και ελληνικής γης, περαιτέρω ενσωμάτωσή μας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας με εξαιρετικά ανισότιμους όρους. Αν παραταθεί η παραλυσία και αργήσει η εκκίνηση της ανάπτυξης, δεν θα είμαστε φτωχότεροι για τρία χρόνια, μόνο. Θα πουληθούμε φτηνά και μονίμως.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_16/05/2010_401175

Υπέρ της Ελλάδας

Θα έπρεπε να ευχαριστήσουμε την Ελλάδα. Είναι η Δύση που χρωστάει στην Ελλάδα. Η φιλοσοφία, η δημοκρατία, η τραγωδία... Πάντα ξεχνάμε τη σχέση ανάμεσα στην τραγωδία και τη δημοκρατία. Χωρίς Σοφοκλή δεν θα υπήρχε Περικλής. Χωρίς τον Περικλή δεν θα υπήρχε Σοφοκλής. Ο τεχνολογικός κόσμος στον οποίο ζούμε τα χρωστά όλα στην Ελλάδα.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_17/05/2010_337806

Πτώχευση κάθε τέσσερα χρόνια...

Η Ελλάδα φέτος γνωρίζει την έκτη πτώχευση από το 1848. Σύμφωνα με την Ρέινχαρτ, η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει άλλες πέντε φορές στο παρελθόν και σε διάστημα 184 ετών βρισκόταν σε πτώχευση ή σε αναδιάρθρωση χρέους για 48,1 έτη. Δηλαδή, κατά μέσο όρο η Ελλάδα βρισκόταν σε καθεστώς πτώχευσης κάθε τέσσερα χρόνια.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_16/05/2010_401147

Η εξαγωγή εγκεφάλων

Χαρακτηριστικά, την τελευταία δεκαετία έχουν παραμείνει μετά τις σπουδές τους στο εξωτερικό ή έχουν φύγει από την Ελλάδα 550.000 νέοι Ελληνες, κάτοχοι μεταπτυχιακών ή διδακτορικών τίτλων σπουδών, τους οποίους η ελληνική οικονομία λόγω της τεχνολογικής της καθυστέρησης αδυνατεί να απορροφήσει. Δηλαδή, η Ελλάδα καταναλώνει τους πολύτιμους και δυσεύρετους δημόσιους πόρους για να εκπαιδεύει ανθρώπους τους οποίους στη συνέχεια αξιοποιούν άλλες χώρες.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_14/05/2010_400889