με δεδομένη την κατάρρευση

Είναι παραφροσύνη σκέτη, οι υπαίτιοι και αυτουργοί της οικονομικής χρεοκοπίας, της σπατάλης και κλοπής του κοινωνικού χρήματος, να τιμωρούν για τα δικά τους εγκλήματα τους αναίτιους, τα θύματα. Να ξεκινάνε περιορισμό των δημόσιων δαπανών με περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, τρελές αυξήσεις των έμμεσων φόρων που συντρίβουν τη φτωχολογιά, περικοπές του «κοινωνικού κράτους». Να μην διανοούνται, οι αχρείοι, να θίξουν τις δικές τους εξωφρενικές «αποζημιώσεις», τους πακτωλούς των κρατικών επιχορηγήσεων που οι ίδιοι έχουν αποφασίσει για τις συντεχνίες τους, το ασύδοτο χρήμα που ρέει στους κομματανθρώπους των κρατικών εταιρειών, της καμαρίλας τους.

Για μία και μόνη φορά, σε αυτή την πολύ κρίσιμη (για όλους, δίχως εξαίρεση) ώρα, ας γινόταν να σιωπήσουν οι «εξυπνάδες», ο μηδενιστικός αρνητισμός, η επαγγελματική, χρυσαμειβόμενη αρνησιπατρία, ο «προοδευτικός» χλευασμός κάθε ιερού και όσιου, η «δημοσιογραφία» και τηλεοπτική «ενημέρωση» που επιμένει να σκυλεύει το τυμπανιαίο και οδωδός κουφάρι της πατρίδας. Οχι να αλλάξουν οι άνθρωποι, να μεταμεληθούν, να μεταστραφούν από οδού πονηράς – αυτά δεν γίνονται. Μόνο να σιωπήσουν, απλά και μόνο, ώσπου να περάσει το κακό.

Μήπως και, αν ανασταλούν προς ώρας ο αλαζονικός αρνητισμός, οι συμπλεγματικοί κρωγμοί της αρνησιπατρίας, οι ακκισμοί της επηρμένης ιδιοτέλειας, ξεμυτίσει ο αξιόπιστος λόγος. Και καταφέρουμε να τον αφουγκραστούμε.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_22/06/2010_1291984

Η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε

Πού βρισκόμαστε, λοιπόν, δέκα χρόνια μετά την ένταξη στην ΟΝΕ; Κατ’ αρχάς, εντός της κι αυτό είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα για τη χώρα. Κατά δεύτερον, τώρα πρέπει να παλέψουμε για όσα δεν κάναμε την περασμένη δεκαετία. Δυστυχώς, σε χειρότερες συνθήκες. Εκτός από τη διεθνή οικονομική κρίση που τα κάνει όλα χειρότερα και η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη διαρκώς συρρικνώνεται. Αλλά η μάχη για την ανάταξη της οικονομίας είναι ζωτική για τη μελλοντική μας ευημερία και πρέπει να τη δώσουμε χωρίς δισταγμούς.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_20/06/2010_1291977

κατοχή ή διάσωση;

Διαχρονικά, οι πολιτικοί της νεότερης Ελλάδας ταύτιζαν τις σταδιοδρομίες τους με τις ανταγωνιστικές επιδιώξεις των μεγάλων δυνάμεων, παίζοντας με την τύχη στο χρηματιστήριο της ιστορίας. Ενδεικτικό ήταν ότι μετά την Επανάσταση του 1821 τα πρώτα ελληνικά κόμματα λειτούργησαν με τις ονομασίες «αγγλικό», «γαλλικό» και «ρωσικό», ταυτίζοντας τη μοίρα τους με τις αντίστοιχες «προστάτιδες δυνάμεις». Ετσι, καθ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα και μεγάλου μέρους του 20ού, οι ξένοι προωθούσαν εγχώρια πελατειακά σχήματα που πίστευαν ότι θα ευνοούσαν τα επί μέρους οικονομικά και στρατηγικά τους συμφέροντα. Αποκλεισμοί, επεμβάσεις, τελεσίγραφα, απειλές και νουθεσίες από τους ξένους βρέθηκαν συστηματικά στην ημερήσια διάταξη της χώρας μας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_20/06/2010_405311

Τα άκρα και το κενό

Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχει μεγαλύτερη αποδοχή από ποτέ για ουσιαστικές αλλαγές σε όσα γνωρίζαμε για την αγορά εργασίας και την κοινωνική ασφάλιση. Υπάρχει και μεγάλη αντίδραση. Οι περισσότεροι πολίτες βρίσκονται ανάμεσα στα δύο άκρα - αυτό της μοιρολατρικής αποδοχής των νέων μέτρων και αυτό που βρίσκει μέσα στην ταραχή ευκαιρία να αυξήσει την επιρροή του.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_20/06/2010_405312

Το τέλος μιας εποχής

Το πλέον προβληματικό ζήτημα στη διαδικασία αναδιαρθρώσεως της οικονομίας είναι ότι δεν έχει τέλος ορατό, αφού και μετά την εξάντληση της τριετίας και εάν όλα εξελιχθούν κατ’ ευχήν το δημόσιο χρέος υπολογίζεται ότι θα εγγίζει το 150% του ΑΕΠ. Είναι προφανές ότι απαιτείται προσπάθεια υπεράνθρωπη για να πεισθεί η ελληνική κοινωνία ότι η προσπάθεια αξίζει πράγματι τον κόπο. Είναι σαφές επίσης ότι οι τεχνικές του παρελθόντος -επικοινωνιακές και άλλες- δεν εξαρκούν. Και είναι βέβαιο ότι το ευρωπαϊκό σύστημα επίσης διέρχεται κρίση σοβαρότατη. Είναι το τέλος μιας εποχής, και άδηλο το μέλλον.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_20/06/2010_405310

πελατειακό πολιτικό σύστημα.

Προς το παρόν αισιοδοξία δημιουργεί μόνο η, μεταφυσική σχεδόν, πεποίθηση πως ο Ελληνας όταν ζορισθεί πολύ βγάζει από μέσα του ό,τι καλύτερο κρύβει: αντοχή, ένστικτο επιβίωσης, τη μεγάλη δύναμη της οικογένειας που λειτουργεί σαν δίχτυ προστασίας και βέβαια μια απαράμιλλη δημιουργικότητα.

31/05/10 01:05

άμισθοι πολιτικοί λειτουργοί της κοινωνίας ιδεολόγοι θεωρητικοί αναχωρητές της εξουσίας παραιτηθέντες του κρατικού μισθού ως πατέρες άγιοι του έθνους «ἑαυτούς καί ἀλλήλους και πάσαν τήν ζωήν υμών Marx, Kant, Makiaveli, Hadikton και λοιπών των Θεών σας παραθέσατε» βουλευτικό χρίσμα μοναστικής ιεροσύνης κουρά άγαμοι υπουργοί επίσκοποι διάκονοι ιδεολογίας οδοιπορούντες σε ισαποστολικές εκλογικές περιοδείες θα βρίσκετε στέγη και τροφή από πιστούς αγορεύοντας στις εκκλησίες των δήμων αφιερωμένοι στον μεγάλο σκοπό σας μάρτυρες σαν χρειαστεί εξιλαστήρια θύματα αποδιοπομπαίοι τράγοι ως αμνοί επί σφαγή καρτερικά υπομένοντας συκοφαντίες αφορισμένοι σχισματικοί εχθροί της επανάστασης ριγμένοι στην πυρά της ιερά εξεταστικής επιτροπής παραμυθία σας το όραμα ανάτασης της κοινωνίας ως άγιοι θα αναγνωριστείτε αφού κυλήσει η κεφαλή σας στις πλακόστρωτες πλατείες μετά την πτώση της γκιλοτίνας ενώπιον του αλαλάζοντος πλήθους το αίμα σας πάνω μας και πάνω στα παιδιά μας
http://www.ipromisedyoupoems.com/nocturne/hallowed-by-thy-name.html

Ευρώπη και ΔΝΤ εγγυώνται για την Ελλάδα

Η Ελλάδα δεν θα πτωχεύσει, θα αλλάξει. Θα κατανοήσουμε τι (μας) συμβαίνει, θα μπούμε ενεργά στον πόλεμο, θα αναλάβουμε εμείς την πρωτοβουλία διεύθυνσης της μεταρρύθμισης ή θα την αφήσουμε να εξελιχθεί ερήμην των Ελλήνων – κυνηγώντας ανεμόμυλους;..
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_13/06/2010_1291932

Πανοικονομισμός, λοιπόν.

Πιστέψαμε ξαφνικά ότι τα πάντα (;) σ΄ αυτή την κρίση και για τα χρόνια που θα ακολουθήσουν θα λυθούν (;) με αυστηρά οικονομικά μέτρα και μόνο (;). Με το όνειρο μιας σωτήριας ραγδαίας και θεαματικής οικονομικής ανάπτυξης, η οποία δεν φαίνεται στον ορίζοντα ούτε γνωρίζουμε σε ποια παιδεία και προετοιμασία των πολιτών θα στηριχθεί; Στη νοοτροπία και «την οικονομία τής κονόμας» που εκθρέψαμε; Ποιο ανθρώπινο δυναμικό κοινωνικά ευαισθητοποιημένο, ψυχικά και πνευματικά καθαρμένο, παιδευτικά και πολιτιστικά ετοιμασμένο θα επωμισθεί το ασήκωτο φορτίο τής ανάπτυξης;
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=122&artid=337392&dt=13/06/2010

ελληνικά πολιτικά «αναστήματα»

«Οι φιλόδοξες χώρες ορίζουν το τι θεωρούν για τις ίδιες απειλή βασιζόμενες στις στρατηγικές τους επιδιώξεις, όχι στους φόβους τους. Αντίθετα, οι παθητικές, χωρίς φιλοδοξίες χώρες διαμορφώνουν στρατηγικές υποταγμένες στις απειλές που υφίστανται» (ακόμα και από τεχνητά, ασήμαντα γειτονικά τους κρατίδια, θα πρόσθετα). «Δεν υπάρχει πιο θλιβερή κατάσταση για μια χώρα από το να προβάλλει τις εσωτερικές της αδυναμίες σαν βασικές αρχές που καθορίζουν τη στρατηγική της»
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_13/06/2010_404393

Η μεταμόρφωση της Ελλάδας

οι αντικοινωνικές συμπεριφορές που παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια δεν είναι προϊόντα ενός «εθνικού χαρακτήρα» ή αναπόσπαστα στοιχεία του που ταυτίζονται με την ιστορία του έθνους. Είναι, αντίθετα, εξαιρετικά ευμετάβλητα και εύπλαστα συμπτώματα μιας απόλυτα ορθολογικής συμπεριφοράς που αναπτύσσεται μέσα σ’ ένα συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο. Γιατί να μας ξαφνιάζει η μη συμμόρφωση με τους κανόνες, όταν πρυτανεύει η διαφθορά και η διεκδίκηση προνομίων σε βάρος του συνόλου και όταν τέτοιες συμπεριφορές επιβραβεύονται μέσω της ανομίας; Το αξιοπερίεργο, μάλιστα, και εκείνο που συνηγορεί στην απουσία ενός εθνικού χαρακτήρα, είναι η ηθική καθημερινή συμπεριφορά εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που συμμορφώνονται με τους κανόνες, αγνοώντας τα αντικίνητρα που τους περιβάλλουν: όλοι μας έχουμε συναντήσει ανθρώπους που κάνουν σωστά και σοβαρά τη δουλειά τους χωρίς να αποκομίζουν κάποιο υλικό κέρδος γι’ αυτό. Συχνά, μάλιστα, επιβαρύνονται και με κόστος.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_13/06/2010_404396

«Ζούμε στη χώρα της υπερβολής»

Οι κουβέντες περί του ελληνικού DNA «που είναι φτιαγμένο μόνο για νίκες» έχουν αντικατασταθεί από τη μιζέρια για «μια χώρα που έχει μπει ανεπιστρεπτί στην οδό της απωλείας».
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_13/06/2010_404397

στην εποχή της διαφθοράς

Με τη μεταπολίτευση, η κατάσταση όχι μόνο δεν βελτιώθηκε, αλλά εκτροχιάστηκε πλήρως. Οι λόγοι ήταν εν μέρει συστημικοί: πρώτα απ’ όλα, «ο ρόλος του κράτους στην οικονομική δραστηριότητα ενισχύθηκε σημαντικά», όπως παρατηρεί ο καθηγητής Οικονομικής Ιστορίας, Μιχάλης Ψαλιδόπουλος. Τα κοινοτικά κονδύλια αποτέλεσαν δέλεαρ για τους ούτως ή άλλους διεφθαρμένους λειτουργούς, οι οποίοι περιορίζονταν παλαιότερα στις εξυπηρετήσεις και το «βόλεμα» ημετέρων· οι ροές κεφαλαίων έγιναν πιο εύκολες και η Ελλάδα πιο εύπορη χώρα, με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν χιλιάδες ευκαιρίες για τους αετονύχηδες, ιδιαίτερα σε τομείς όπως ο τουρισμός, η οικοδομή, οι κατασκευές, τα δημόσια έργα και η άμυνα. Με άλλα λόγια, ο παράνομος πλουτισμός ήταν απλώς το επόμενο βήμα στην προδιαγεγραμμένη πορεία της «ανομικής» ελληνικής πολιτείας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_13/06/2010_404424

Να τους αμνηστεύσουμε όλους

Η Ελλάδα είναι σήμερα ένα τέλμα, εφιαλτικός πνιγμός αδιεξόδου. Και οι συντελεστές του ιστορικού αυτού εγκλήματος είναι συγκεκριμένοι, επώνυμοι, δυνάστες του λαϊκού σώματος, ασύδοτοι φεουδάρχες. Δεν έχει νόημα να τιμωρηθούν κάποιοι σαν αποδιοπομπαίοι τράγοι, τίποτα δεν αλλάζει. Θα αλλάξουν όλα, αν πάψουμε να τους εμπιστευόμαστε, να πιστεύουμε ότι είναι πάλι αυτοί που «θα μας βγάλουν από την κρίση»! Σε πείσμα και της στοιχειωδέστερης λογικής. Ωσάν να είναι ποτέ δυνατό ο ναρκομανής να διαχειριστεί τη δίωξη των ναρκωτικών, ο μαστροπός να αστυνομεύσει την εμπορία της σάρκας.

Να τους αμνηστεύσουμε όλους. Αρκεί να πάνε στα σπίτια τους, να απαλλάξουν την κοινωνία από τις «υπηρεσίες» τους. Να συγκαλέσουν Συντακτική Εθνοσυνέλευση για καινούργιο Σύνταγμα, να παραδώσουν σε κυβέρνηση προσωπικοτήτων και να εξαφανιστούν. Να σωθούν και να σώσουν.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_06/06/2010_1291848

Υπάρχει ακόμη ελπίδα;

Αν δεν αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς και στο πολιτικό σύστημα, δεν υπάρχει ελπίδα: η κατάρρευση θα είναι αναπότρεπτη. Δίχως άλλο, την κύρια ευθύνη τη φέρουν οι πολιτικοί. Ενα μερίδιο ωστόσο βαρύνει και τους πνευματικούς ανθρώπους.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_99_06/06/2010_403553

ο ελληνικός λαός στηρίζει τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις

Κάτι που διαρκώς ξεχνάμε στην Ελλάδα είναι ότι η δημοκρατία δεν είναι δώρο χωρίς τίμημα. Προσφέρεται μαζί με τις ευθύνες.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_06/06/2010_1291842

Μακρυγιάννης: μια νέα ανάγνωση (II)

Ίσως μια νέα ανάγνωση του Μακρυγιάννη μάς αποκαλύψει στοιχεία του σημερινού μας προβλήματος, όχι σαν συμπτώματα παρακμής, αλλά μάλλον αβελτηρίας. Αν συνεπώς αναγνωρίσουμε ότι τα παραδοσιακά μας πρότυπα δεν λειτούργησαν σωστά, θα πρέπει να αναζητήσουμε νέα ώστε να οικοδομήσουμε δικαιότερη και πιο ενάρετη κοινωνία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_16_06/06/2010_403557

Ζούμε μια κρίση ταυτότητας

Όσοι έχουν κάτι φοβούνται πως θα το χάσουν, και οι άλλοι στερούνται πλέον και το δικαίωμα στο όνειρο. Παντού κυριαρχεί η ανασφάλεια για το μέλλον και η καχυποψία για τους συμπολίτες μας. Εκτός συνόρων, βλέπουμε ότι είμαστε πιο απομονωμένοι από ποτέ, χωρίς κανένα συγκριτικό πλεονέκτημα πλέον έναντι άλλων χωρών στην περιοχή (όταν κάποτε ήμαστε η μόνη χώρα-μέλος και του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.). Επιπλέον, γίναμε αντικείμενο διεθνούς χλεύης για το οικονομικό αδιέξοδό μας. Δεν έχουμε πού να ακουμπήσουμε παρά ο ένας στον άλλον. Και αντί η μοναξιά αυτή να μας ενώνει, μας αποξενώνει ακόμη περισσότερο. Παραμένουμε θύματα των αδύναμων θεσμών, της έλλειψης προσωπικής πειθαρχίας και της ανομίας, που μας έφεραν έως εδώ.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_06/06/2010_1291840

η λογική του ώριμου φρούτου

Η διαφθορά σε αυτή τη χώρα δεν έχει ούτε μπλε ούτε πράσινο χρώμα. Το σαράκι της είχε αχρωματοψία όταν εξαπλώθηκε στο DNA των κομμάτων και στον κρατικό μηχανισμό. Τώρα μάλιστα που άνοιξαν οι ντουλάπες είναι προφανές πως λίγοι μπορούν να ισχυρισθούν ότι δεν έχουν σκελετούς...

Με άλλα λόγια, οι πολιτικοί μας ηγέτες «βγάζουν τα μάτια τους» στο τέλος. Η πατρίδα μας περνάει τη μεγαλύτερη κρίση μετά τη χούντα και αν στο τέλος πτωχεύσει, θα πτωχεύσουν και αυτοί μαζί, όλοι.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_06/06/2010_1291839

«Το ΔΝΤ έχει μεταβληθεί σε επιτελείο των πλουσιότερων χωρών του κόσμου»

Και το ελληνικό κράτος έχει αγγίξει στο παγόβουνο της πτώχευσης. Προφανώς διολισθαίνει με μαθηματική ακρίβεια σε στάση πληρωμών, το τεχνικό default ή, σε απλά ελληνικά, σε πτώχευση, ακολουθώντας τον δρόμο της Ουγγαρίας. Οι Ελληνες, οι Πορτογάλοι και οι Ισπανοί πρέπει να απαιτήσουν δυναμικά να γίνουν πράξη όλα όσα τους είχαν υποσχεθεί προεκλογικά οι σοσιαλιστές ηγέτες τους, τα οποία ήταν εντελώς αντίθετα με όσα υποδεικνύει η Ε. Ε. και το ΔΝΤ. Και είναι ειρωνεία της Ιστορίας που αυτές οι τρεις χώρες, η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία, είχαν δει την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση σαν ένα μέσον για να σταθεροποιήσουν τη δημοκρατία, ύστερα από δικτατορίες στις οποίες μη αιρετοί αξιωματούχοι και ξένοι ηγέτες υπαγόρευαν την οικονομική πολιτική. Το πρόβλημα φυσικά δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές τις τρεις χώρες, αλλά είναι γενικότερο. Και αναδεικνύει την υποταγή της εθνικής πολιτικής στην παγκοσμιοποιημένη οικονομική εξουσία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_06/06/2010_403462

επιστροφή στη δραχμή

Ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει η Ελλάδα είναι να γίνει ανταγωνιστική και για να το καταφέρει αυτό θεωρεί ότι πρέπει η χώρα να επιστρέψει στη δραχμή, να την υποτιμήσει. Για να εξηγήσει πώς θα βοηθηθεί η Ελλάδα από μία τέτοια εξέλιξη φέρνει το παράδειγμα του τουρισμού. «Εφ’ όσον είναι άδεια τα ξενοδοχεία, μας εξηγεί, είναι σημαντικό να τα γεμίσουν ξένοι τουρίστες, κάτι που θα γινόταν πιο εύκολα αν η Ελλάδα επέστρεφε στη δραχμή και την υποτιμούσε». Ο Σταρμπάτι είναι απολύτως βέβαιος ότι η Ελλάδα δεν θα καταφέρει ποτέ να δώσει πίσω τα χρήματα από το πακέτο βοήθειας. «Μοιάζει με ένα κολυμβητή», μας λέει, «που προσπαθεί να φθάσει στην όχθη, αλλά δεν καταφέρνει να πολεμήσει τα ρεύματα. Η Ελλάδα δεν ακολουθεί πια δική της πολιτική. Ακολουθεί την πολιτική που επιβάλλουν οι Βρυξέλλες και η Ουάσιγκτον, μέσω της Κομισιόν και του ΔΝΤ. Εγώ λατρεύω τους Ελληνες, είναι περήφανοι, ειλικρινείς και δεν θέλω πια οι Ελληνες απλά να ακολουθούν, αλλά να ορθώσουν πάλι το ανάστημά τους».
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_100014_06/06/2010_403478

οι πολιτικοί μας ηγέτες «βγάζουν τα μάτια τους»

Η Ελλάδα έχει σήμερα μια μεγάλη ευκαιρία, να θεραπεύσει αμαρτίες και παθογένειες δεκαετιών και να πάρει τον δρόμο μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής οικονομίας. Προς το παρόν βλέπουμε μια κυβέρνηση που, με 2 - 3 εξαιρέσεις, δεν θεωρεί ότι είναι δικό της αυτό το στοίχημα και βάζει τρικλοποδιές στον εαυτό της και στη χώρα. Και μια αντιπολίτευση που θυμίζει φοιτητική παράταξη σε αμφιθέατρο και όχι κόμμα εξουσίας σε στιγμές ιστορικής κρίσης. Αφήνω για μιαν άλλη φορά πώς πρέπει να μοιάζει όλο αυτό σε αυτούς που μας παρακολουθούν έξω...
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_06/06/2010_1291839