Το μοντέλο της «φαμίλιας» που κλέβει τους φόρους, πουλάει ακριβά σε κλειστές αγορές ή στο «μεγάλο κορόιδο», το κράτος, δαπανά ένα μέρος των λαθραίων (ως έξοδα μάρκετινγκ…) για να εξαγοράζει πολιτικούς και μέσα ενημέρωσης ώστε να αναπαράγει τον φαύλο κύκλο, τελειώνει.
Σε λίγα χρόνια, από το παλιό μοντέλο δεν θα έχει μείνει λίθος επί λίθου. Τούτου δοθέντος, το πραγματικό διακύβευμα είναι άλλο. Είναι αν η ανάπτυξη του ελληνικού καπιταλισμού θα περάσει μέσα από τον βίαιο αφελληνισμό τραπεζών, επιχειρήσεων, γης και τη μεταφορά βασικών κέντρων λήψης αποφάσεων σε ξένες πρωτεύουσες ή θα περάσει από έναν διαφορετικό δρόμο περαιτέρω ενσωμάτωσής μας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας με εθνικά χρώματα και χαρακτηριστικά ισοτιμίας. Το στοίχημα για την αυθεντική ελληνική επιχειρηματικότητα είναι να αφυπνιστεί, να αποκτήσει στρατηγική, να αναλάβει πρωτοβουλίες και να προσπαθήσει να αποτρέψει έναν ορατό κίνδυνο: Το ξεπούλημα της Ελλάδας έναντι πινακίου φακής. Η πρόκληση είναι, αντί να αποστρέφει το βλέμμα από τα επερχόμενα ή να ρητορεύει με υψωμένο δάκτυλο, να αναλάβει τις ιστορικές ευθύνες της. Αν μπορεί. Αν, πάλι, δεν έχει το σθένος, ας μείνει προσηλωμένη στο δάκτυλό της - είναι απλώς αδιάφορο…
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_11/07/2010_1292155
7.19.2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου